Vrijdag 24 juli jongstleden was het 60 jaar geleden dat pastor Jan Oude Vrielink tot priester werd gewijd.

Zondag 26 juli 2020 was er in de basiliek in Tubbergen om 10.30 uur een eucharistieviering waarin dit diamanten jubileum werd gevierd. Pastor Oude Vrielink ging voor tezamen met de pastoraal werkers Jacqueline Meupelenberg en Christianne Saris, namens het pastoraal team. Als een herder tussen de schapen, samen optrekkend. Samen met parochianen lief en leed delen, samen het leven delen, maar vooral ook samen het geloof beleven.

Onvoorwaardelijke trouw, vierentwintig uur lang, zeven dagen per week. Zo heeft pastor Oude Vrielink zijn priesterschap ingevuld en vorm gegeven. Dit deed hij door zijn hart open te stellen voor jong en oud, voor arm en rijk. Iedereen deed er bij hem toe, niemand uitgezonderd. Iedereen was welkom bij hem. Hij had oog voor mensen die het moeilijk hadden en liet hen niet in de steek! Begaan met mensen, dat is de pastor nog steeds.

Bijna 30 jaar was pastor Oude Vrielink pastoor in Wierden, vandaar dat er afgelopen zondag diverse mensen uit de St. Marcellinus parochie naar Tubbergen waren gekomen om samen met hem het priesterjubileum te vieren. In de afgelopen tien jaar assisteerde pastor Oude Vrielink met regelmaat in de H. Pancratius parochie. De parochie is hem hier zeer erkentelijk voor en respecteert zijn besluit om nu te stoppen.

Pastor Oude Vrielink, een geliefd pastor, een hartelijk en warm mens. En altijd gelukkig geweest in zijn priesterschap. Het stemt hem dankbaar.

Namens het parochiebestuur, pastoraal team en parochianen van de H. Pancratius parochie werden hem bloemen en een cadeau aangeboden.

Na de viering nam de pastor buiten op het kerkplein onder het genot van een kop koffie  en zon, de vele felicitaties in ontvangst.

 

‘Samen kerk, samen sterk’

Beste parochianen,

Afgelopen week werd bekend dat de kerk in Albergen aan de eredienst wordt onttrokken. Verdriet was er bij al die parochianen die de kerk in Albergen een warm hart toedragen. Tranen van verdriet, van onmacht en teleurstelling om de afnemende kerkbetrokkenheid. Waar het voor de één nog als een verassing kwam dat de kerk definitief op slot gaat, had de ander het al wel zien aankomen en was al gaan nadenken hoe het verder moet met de geloofsgemeenschap na kerksluiting.  In de dagen na het bericht waren er bijeenkomsten voor parochianen om in gesprek te gaan met het parochiebestuur, commissie van beheer, het pastoraal team maar vooral ook met elkaar.  Uit deze bijeenkomsten bleek dat de parochianen het belangrijk vinden om elkaar te blijven ontmoeten, om elkaar niet uit het oog te verliezen, om dat verhaal van God die met ons meetrekt en ons nabij is te blijven vertellen en uit te dragen. Verdriet maar ook veerkracht is wat we in de afgelopen week zagen.

Het sluiten van de kerk in Albergen is niet alleen een Albergse aangelegenheid. Het gaan ons als gehele parochie aan.  Om het in Bijbelse termen weer te geven, ‘Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee.’ Laten we dan oog en oor hebben voor de geloofsgemeenschap Albergen.  Laten we allemaal onze betrokkenheid tonen aan onze medeparochianen. Laten we hen oprecht welkom heten in andere locaties en een plek creëren voor hen die daar behoefte aan hebben. Laten we meedenken en helpen hoe je geloofsgemeenschap kunt zijn zonder kerkgebouw. Want geloof is immers niet van steen.

Dat we als de gehele heilige Pancratius Parochie blijven uitdragen waar het in ons geloof ten diepste om gaan. De verkondiging van Gods blijde boodschap, dat we samen optrekken in tijden van pijn en rouw, dat we verbonden blijven met elkaar. Dat is wat ons samen sterk maakt en dat is wat toekomst geeft. Dat de heilige Pancratius ons hierin mag voorgaan.

Een bemoedigende groet,

Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker.

 

Beste parochianen,

Het is vakantietijd, dat betekent rust en op adem komen.

Daar zijn we aan toe na een lang werkjaar, dit werkjaar was anders dan anders door de corona. Afgelopen week zei iemand: ik heb het gevoel dat we nog maar op de helft van het schooljaar zitten, we hebben zoveel gemist of niet gedaan. Velen zijn toe aan rust na vele onrustige maanden. Op vakantie, weg uit de vaste omgeving even wat anders, even op andere gedachten komen. Het hoeft niet ver, voor sommigen is een plek in het mooie Nederland ver genoeg. Hoe straks verder na de vakantie! Dat spookt door de hoofden van veel mensen, hoe verder op de 1,5 meter afstand. Hoe gaat dat in de kerk verder met de 1,5 meter, regelmatig krijg ik daarover een vraag van mensen. Een ouder stel vraagt: wanneer kunnen wij weer naar onze eigen kerk? Wij missen de kerk en het zingen in het koor. Kom je een kind uit groep 4 tegen die zegt: ik heb geen 1e H Communie kunnen doen, dat is niet eerlijk, zij is teleurgesteld, wanneer kan zij de 1e H Communie ontvangen. Acolieten bij een uitvaart: het afscheid nemen is zo anders, we missen veel, we missen het koor, wanneer word het weer normaal?

Laat ik de pastorie niet vergeten, even kop koffie drinken, het is rustig aan de tafel in de pastorie. Voor de vele vrijwilligers was het afgelopen maanden anders dan anders, niet met elkaar om de tafel niet vergaderen, bijna alles op afstand.

Wij missen onze ‘normale’ kerk wie had dat kunnen denken?

De kerk is een onderdeel van onze gemeenschap, dan gaat het niet alleen om het stenen gebouw, het gaat om de mensen die onze kerk vormen, die samen willen zijn en elkaar ontmoeten.

De vakantie en de tijd die gaat komen zal anders zijn dan anders,  wanneer gaat het leven weer ‘normaal’ worden, of gaat er een ander ‘normaal’ leven komen. De tijd zal het leren!

Laten wij elkaar niet uit het oog verliezen.

Het Pastoraal team en Parochiebestuur wensen u een fijne vakantie toe, geniet van de vrije tijd, mag het voor u een gezegende tijd gaan worden.

Hartelijke groet,

Diaken Bert Huitink.

PANCRATIUSKERK IN ALBERGEN WORDT AAN EREDIENST ONTTROKKEN

De kerk in Albergen maakt deel uit van de H. Pancratiusparochie, die in totaal negen kerken kent; naast Albergen zijn dat Fleringen, Geesteren, Langeveen, Mariaparochie, Reutum, Tubbergen, Vasse en Vriezenveen. Al langere tijd signaleert het parochiebestuur dat de inkomsten van de locaties dalen en de kosten flink stijgen. Met name het onderhoud van de gebouwen is een flinke kostenpost.

Financieel knel
De afgelopen jaren zijn de nodige maatregelen genomen om de begroting sluitend te krijgen. Zo is er stevig bezuinigd op het onderhoud, zijn de betalingen aan vrijwilligers stopgezet en de tarieven voor de dienstverlening verhoogd. Dit alles heeft helaas onvoldoende resultaat gehad. De begroting 2020 laat een groot tekort zien. Door opnieuw fors te snoeien in het onderhoud van de kerken, is de begroting rondgekomen voor dit jaar, maar financieel begint het flink te knellen. Dit vraagt om duidelijke besluiten en heldere plannen voor de toekomst van de parochie. Het besluit om de kerk in Albergen aan de eredienst te onttrekken, is daar onderdeel van.

Koop met oog voor geloofsgemeenschap
Het parochiebestuur heeft intern gesprekken gevoerd over de toekomst van de kerken. Intussen bleek er belangstelling voor het kerkgebouw van Albergen. Het betreft de broers Arjan en Léon Lucas (eigenaren van het bedrijf Lucas IT in Albergen), die zelf zeer betrokken parochianen zijn en al jaren actief als vrijwilliger in de kerk van Albergen. Zij zijn bereid om de kerk te kopen en daarbij rekening te houden met de parochiegemeenschap. Hun doel is karakteristieke delen van het gebouw te behouden en beschikbaar te laten voor de geloofsgemeenschap. Een unieke en mooie samenwerking. Daarom heeft het parochiebestuur besloten de kerk van Albergen aan de eredienst te onttrekken. De keuze hiertoe is gemaakt en het proces is inmiddels in gang gezet.

Lees meer onder “Geloof is niet van steen” of KLIK HIER

Tubbergen 26 Juni 2020.

Beste ouders en kinderen,

U ontvangt de 1e informatiebrief die ik verspreid via de mailingslijst van de Jeugdkerk.

Fijn dat u heeft aangegeven dat u op de mailingslijst van de Jeugdkerk wilt staan Wij als Jeugdkerk willen u graag op de hoogte houden wat er te doen is in de kerk, u meenemen richting de toekomst, en van u horen wat belangrijk is.

Terugblik.
De Jeugdkerk heeft haar jaar niet kunnen afmaken zoals wij wilden, begin Maart bracht de Corona roet in het eten. Het Paaskaars maken werd ondanks de Corona een groot succes. Kinderen konden en thuis mee aan de slag, hier werd veelvuldig gebruik van gemaakt, 75 kaarsen werden thuis gemaakt.

Hoe mooi was de start van het werkjaar met Kees Posthumus die Bijbelverhalen ging uitbeelden. Ik zie hem nog boven op de tafel staan. Kinderen genoten, ook van het broodje knakworst.

De 1e kerstviering in Albergen georganiseerd voor de gehele parochie, toer de boer was ook een uniek evenement, laten we de smokkeltocht niet vergeten in de stromende regen. Wat waren de kinderen nat.

In de Coronatijd een digitale kerkviering opgenomen met onze missionair werker Inge Kuiphuis. Met een aantal kinderen die mee mochten doen.

Afsluiting.
Wat hadden we graag het werkjaar met leuke activiteiten willen afsluiten, helaas mocht dat niet doorgaan. Deze periode voelt als een lange vakantie, we komen na de vakantie terug.

Nieuwe werkjaar.
De werkgroep komt voor de vakantie nog samen om ons te buigen over het nieuwe werkjaar. De 1e activiteit staat gepland. Zondag 27 September om 10.30 uur organiseren wij een wandelviering. Dit doen wij omdat we dan op veilige afstand van elkaar samen kunnen komen. Het zal een korte wandeling gaan worden met verschillende onderdelen uit een viering. Deze zal rondom het kerkdorp Fleringen gaan plaats vinden, in de volgende nieuwsbrief krijgt u meer informatie over deze wandelviering.

Wat gaan we nog meer doen het komende jaar? Daar gaan we ons binnenkort over buigen, het valt op dit moment niet mee om activiteiten te plannen door de Corona. Wij zitten niet stil, wij houden u op de hoogte.

Rock Solid Junior.
Onze parochie heeft twee jaar geleden een prachtige Jeugdkerk opgezet voor kinderen van het basisonderwijs. Wij hebben bijzondere en mooie activiteiten op touw gezet. Wat wij ook ervaren is dat de kinderen uit groep 7 en groep 8 bijna niet naar de Jeugdkerk komen. Ze voelen zich vaak te groot, deze kinderen willen: uitdaging!

Bij Rock Solid Junior gaan wij activiteiten aanbieden zoals we dat doen bij het échte’ Rock Solid. De activiteiten zijn gericht op hun leeftijd, op hun geloof, het zijn eigentijdse activiteiten Voor deze groep kinderen is de kerk saai, niet aantrekkelijk, willen niet luisteren, ze willen doen!  Daar willen wij ons voor inzetten!

De oudste jongeren van Rock Solid, gaan dit begeleiden met begeleiding van de werkgroep Rock Solid. Wij hebben inmiddels een groep jongeren die enthousiast zijn en deze kinderen bij de hand willen nemen. Laura, Loes, Pascalle, Julia, Lucas, Lotte gaan zich daarvoor inzetten. Onze slogan: jongeren nemen kinderen bij de hand!

Volgend schooljaar willen wij hier mee een start maken, als u kind volgend schooljaar in groep 7 of 8 zit kunt u hem of haar aanmelden.

Aanmelden kan via de mail: b.huitink@hpancratius.nl geeft u naam, adres woonplaats, mailadres en welke groep uw kind zit aan mij door en ik zal ze op de lijst zetten. De eerste kinderen hebben zich aangemeld.

 

Fijne vakantie.
Dit was de eerste en laatste nieuwsbrief van dit werkjaar, de volgende nieuwsbrief zal na de schoolvakantie verschijnen. Wij wensen u een fijne vakantie toe en zien u graag op zondag 27 september bij de wandelviering.

Mocht u ouders kennen voor de mailingslijst, voor uitnodigingen en geïnformeerd te blijven over de Jeugdkerk, zij kunnen hun gegevens doorgeven via de mail van de kinderkerk. jeugdkerk@hpancratius.nl

Hartelijke groeten namens de werkgroep kinderkerk,

Ingrid, Jelline, Yvonne, Moniek, Ursula, Moniek en Diaken Bert Huitink.

 

06.2020-01. Nieuwsbrief nr.1

 

Kerkelijk leven op anderhalve meter

Zondag 14 juni – Sacramentsdag – was een blijde dag voor onze parochie in coronatijd: op die betreffende zondag mochten namelijk weer mensen toegelaten worden tot de kerk en de communie, na drie maanden afwezigheid. Tegelijkertijd was er ook enige spanning van ‘gaat het goed?’ en ‘hoe gaat dat op anderhalve meter?’. Voor pastores, vrijwilligers en kerkbezoekers was alles nieuw – gek eigenlijk hè – maar we hebben het voor een eerste keer er goed van af gebracht. De tweede zondag was al veel vertrouwder en ontspannener, niet in de laatste plaats door het weglaten van het zogeheten hoestscherm.

Een veel gestelde vraag de laatste dagen en weken is: “waarom nu alleen nog maar in Tubbig’ en niet in alle kerken van de parochie?”. Dat is een zeer begrijpelijke vraag en toont ook de betrokkenheid op de eigen kerk. Wellicht is het goed om – langs deze weg – een korte toelichting te geven waarom bepaalde keuzes gemaakt worden.

Daags vóór Hemelvaartsdag ontvingen alle parochies in Katholiek Nederland de nieuwe protocollen, naar aanleiding van de versoepelingen die door de Rijksoverheid en het RIVM zijn vrij gegeven. Vanaf 14 juni was het weer toegestaan om de H. Communie uit te reiken in een kerk van maximaal 30 bezoekers en op anderhalve meter afstand van elkaar, rekening houdend met ook andere richtlijnen die gegeven zijn. Hoe simpel het misschien geschreven en gelezen kan worden, de realisatie en organisatie er omheen is vrij complex.

Dat heeft gemaakt dat wij als pastorale team hebben gezegd om voorlopig alleen nog in het Eucharistisch Centrum een aantal zondagen te vieren, daarvan steeds méér te leren, alvorens wij ook kunnen besluiten in andere kerken te vieren en met een groter aantal bezoekers. Elke kerk dient namelijk “corona-proof” te zijn door anderhalve meter zitplaatsen, looproutes, desinfectie materiaal, toezichthouders en meer. Wij zijn de mening toegedaan, door eerst enige ervaring op te doen op kleine schaal, dat de versoepeling voor andere kerken vlotter kan verlopen; we hoeven dan immers niet weer opnieuw het wiel uit te vinden.

Daarnaast is door ons bisdom aangegeven dat slechts eucharistievieringen en woord- en gebedsvieringen gehouden kunnen worden; woord- en communievieringen zijn voorlopig niet toegestaan. Ervaringen met woord- en gebedsvieringen in de afgelopen jaren wijzen uit, dat de H. Communie zeer dringend gemist wordt. Met die wetenschap, komt het in principe dan eigenlijk neer op eucharistievieringen, waarvoor slechts één priester van het pastorale team beschikbaar is en zo mogelijk een emeritus.

Voorlopig vraagt deze coronatijd dus nog steeds geduld, flexibiliteit én zorgvuldigheid van ons allemaal; wij vragen dan ook uw begrip in deze. Ondertussen kunt u zich nog altijd aanmelden voor de eucharistieviering op zondagochtend in de basiliek in Tubbergen – gebruik daarvoor het reeds bekende nummer: 06-83347203 (maandagavond 19.00-20.00 uur, woensdagavond 19.00-20.00 uur en vrijdagochtend 10.00-11.00 uur). Wij hopen u op een goed moment te mogen verwelkomen en te ontmoeten.

Pastoor Casper Pikkemaat



 

 ROCK SOLID ‘JUNIOR’

Onze parochie heeft twee jaar geleden een prachtige Jeugdkerk opgezet voor kinderen van het basisonderwijs. Wij hebben bijzondere en mooie activiteiten op touw gezet. Wij ervaren dat de kinderen uit groep 7 en groep 8 bijna niet naar de Jeugdkerk komen. Ze voelen zich vaak te groot, deze kinderen willen: uitdaging!

Dat heeft mij aan het nadenken gezet, wat kunnen wij betekenen voor deze doelgroep?
Daar hebben wij het volgende op bedacht: wij starten met de groep ROCK SOLID JUNIOR.

Bij Rock Solid Junior gaan wij activiteiten aanbieden zoals we dat doen bij het échte’ Rock Solid. De activiteiten zijn gericht op hun leeftijd, op hun geloof, het zijn eigentijdse activiteiten Voor deze groep kinderen is de kerk saai, niet aantrekkelijk, willen niet luisteren, ze willen doen!  

HOE VAAK,

Wij gaan drie activiteiten binnen het schooljaar aanbieden.
Rock Solid Junior is tevens een mooie opstart richting het Vormsel.

BEGELEIDING,

De oudste jongeren van Rock Solid, gaan dit begeleiden met begeleiding van de werkgroep Rock Solid. Wij hebben inmiddels een groep jongeren die enthousiast zijn en deze kinderen bij de hand willen nemen. Onze slogan: jongeren nemen kinderen bij de hand!

START EN AANMELDING

Volgend schooljaar willen wij hier mee een start maken, als u kind volgend schooljaar in groep 7 of 8 zit kunt u hem of haar aanmelden.

Aanmelden kan via de mail: b.huitink@hpancratius.nl geeft u naam, adres woonplaats en welke groep uw kind zit aan mij door en ik zal ze op de lijst zetten.

INFORMATIE,

Wacht niet, doe met ons mee, wat ik altijd zeg: onze parochie leeft, onze kerk is niet oud en grijs, wie de jeugd en jongeren heeft, heeft toekomst!

Voor info kunt u contact opnemen met diaken Bert Huitink 06-20432661

 




 

Pastor Linh met emeritaat

De maand mei betekent voor pastor Linh niet alleen de Maria maand, verwijzend naar de moeder van de Heer die hem gedurende zijn priesterschap en leven zo dierbaar is geworden en aan wie hij al zijn gebeden, zorgen en vragen heeft mogen toevertrouwen. De maand mei is voor hem ook de maand waarin hij met emeritaat is gegaan; “met pensioen” zoals we dat in ons normale taalgebruik zeggen.

Zo’n vijftien jaar geleden kwam hij in onze Pancratius parochie, met Mariaparochie – juíst Mariaparochie – als zijn thuisbasis. Sindsdien heeft hij zich met hart en ziel ingezet voor mensen, rekening houdend met zijn toch ook kwetsbare gezondheid. Hij toonde zich een hartverwarmende en betrokken herder; menigeen heeft hij versteld doen staan met zijn enorme geheugen. Zijn omgang met mensen en zijn woorden bij welke gelegenheid dan ook waren doorspekt van het geloof dat elk mens een beeld is van Gods liefde en dat elk mens het daarom waard is om geliefd te worden.

De laatste jaren kreeg hij op persoonlijk vlak te maken met het verlies van zijn ouders en zijn zus in Vietnam, allen met wie hij een bijzondere band had. Dit heeft het toeleven naar zijn pensioen ook beladen gemaakt; dat hebben wij van dichtbij wel gemerkt. Pastor Linh heeft aangegeven te willen onderzoeken of een toekomst in zijn geboorteland tot de mogelijkheden behoort, nu hij geen verplichtingen heeft aan onze parochie. Dat betekent dus dat onze parochie geen beroep meer op hem kan doen. Dat is natuurlijk jammer, maar wel te respecteren.

De omstandigheden van nu maken dat een mooi afscheid van pastor Linh er niet in zit; de normale omgangsvormen – handen schudden is pastor Linh’s handelsmerk – en een grote hoeveelheid mensen bij elkaar, kunnen vanwege de corona maatregelen nog niet. In overleg met pastor Linh is er dan ook voor gekozen om volgend jaar, wanneer de omstandigheden het toelaten, zijn afscheid te vieren. Parochianen die nu al als een blijk van waardering hem alle goeds en zegen willen toewensen, kunnen dat door middel van een kaartje doen. Zijn adres is: Ootmarsumsestraat 496, 7603 NN Almelo.

Middels deze weg, willen wij pastor Linh bedanken voor zijn inzet voor onze H. Pancratius parochie en wensen hem alle goeds, geluk én zegen voor zijn toekomst. Wij hopen dat hij dit mag beleven te midden van zijn familie en vrienden.

Pastoraal Team, parochiebestuur en administratie H. Pancratius parochie

“Doe een stapje naar voren, en een stapje terug”

Waarschijnlijk denkt u – bij het lezen van de titel – onmiddellijk aan het carnavalsnummer van De Deurzakkers. Dat is ook zo, maar het doet mij ook herinneren aan de zogeheten Springprocessie in het Luxemburgse Echternach. Dit idyllische plaatsje vormt normaliter op de dinsdag na Pinksteren het centrum van een waar geloofsfeest; vanwege het corona virus is dit vanzelfsprekend opgeschort. In dit stadje ligt namelijk de eerste bisschop van Nederland, de heilige Willibrord, begraven. Hier stichtte hij een abdij, van waaruit hij zijn missie – de verkondiging van het geloof – gestalte kon geven. Sinds zijn overlijden in 739, krijgt deze heilige een bijzondere verering in deze stad, tot op de dag van vandaag.

Het belangrijkste onderdeel van deze bedevaart is dus de jaarlijkse Springprocessie: deelnemers uit Luxemburg, België, Duitsland, Frankrijk én Nederland zijn aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Wanneer je eenmaal hieraan mee hebt gedaan, krijg je de melodie van de mars niet meer uit je hoofd! Oorspronkelijk werd er echter op een andere manier gesprongen; tot 1947 sprong men drie stappen vooruit en twee achteruit. Dit was natuurlijk een enorme krachtsinspanning, waar je een goede conditie voor moest hebben.

Deze oorspronkelijke springwijze is wellicht ook wel eens het beeld van ons geloven en onze kerk: drie stappen vooruit en twee achteruit. Op gedenkwaardige (levens)momenten kunnen we de aanwezigheid van God en de betrokkenheid op de kerk sterk ervaren, doet het ons goed en geeft het ons vertrouwen naar de toekomst. Op andere momenten – door tegenslagen, verdriet of teleurstellingen – lijkt het ons terug te werpen, om weer van voor af aan te beginnen. We hoeven ons echter niet te laten ontmoedigen of uit het veld te laten slaan, naast ons zal er altijd iemand of Iemand (God) staan die ons bij de hand neemt (al is het contact maar zo flinterdun als door een wit zakdoekje) en verder doet gaan, als een reisgenoot.

Het feest van Pinksteren wordt van oudsher ook wel ‘het geboortefeest van de kerk’ genoemd. Dit jaar lijkt het wel alsof onze kerk inderdaad opnieuw geboren wordt, nadat het enkele maanden stil heeft gelegen vanwege het corona virus. Wellicht mogen we, juist in de aanstaande periode waarin alles weer opgestart wordt, ons geloof in God en ons Samen Kerk-zijn ook opnieuw geboren laten worden en op tocht te gaan, anders dan voorheen – soms door een stapje naar voren te doen, dan weer een stapje terug – maar altijd in vertrouwen en zonder angst.

Pastoor Casper Pikkemaat