De zomervakantie van mijn echtgenoot en mij zit er al weer op. We kunnen terugkijken op twee fijne weken in Zeeland en in het Sauerland. We hebben genoten van de mooie natuur, van de rust en de ruimte. Daarnaast ben ik weer eens toegekomen aan het lezen van boeken. De eerste boeken van de serie “de zeven zussen” van Susan Riley hebben mij heel wat ontspannen uurtjes bezorgd.

Verhalen nemen ons mee naar een andere wereld waarin we van alles kunnen beleven en waar we nieuwe inzichten in op kunnen doen. Wij mensen vertellen elkaar ook veel verhalen. Aan onze kinderen en kleinkinderen en als volwassenen onder elkaar. Voor een goed verhaal zijn we altijd te vinden en dat blijft ons veel langer bij dan een relaas van droge feiten. Wij kunnen dan ook niet zonder verhalen. Ze geven richting en perspectief aan ons leven.

Als christenen mogen we ons dan ook gelukkig prijzen dat we de beschikking hebben over een boek dat ons hele leven met ons meegaat. Vol verhalen om samen te ontdekken en je te verwonderen. Geschreven door mensen met verschillende beroepen: leiders, koningen, schaapherders, vissers. De één schreef in de woestijn, de volgende in een paleis en weer anderen in de gevangenis of op reis. Maar allemaal mensen die door God zijn geïnspireerd en ons op het spoor willen brengen van zijn betrokkenheid en verbondenheid met ons. Het zijn wel verhalen waar je even de tijd voor mag nemen. Ze zijn niet altijd meteen te begrijpen. Maar in de verhalen zit altijd een sleutel verborgen die ons verder kan brengen in de zoektocht naar een gelukkig leven. Daarom wordt in de vieringen het verhaal altijd uitgelegd en gekoppeld naar de tijd van nu. Er zijn ook boeken te koop waarin deze verhalen uitgelegd worden, zoals de serie “Het verhaal gaat” van Nico ter Linden, of de boeken van Anselm Grün.

Dat wij regelmatig de tijd nemen voor de verhalen van dit boek der boeken en ons er door mogen laten raken. Verhalen waarin God ons tegemoet komt en ons mee wil nemen naar een leven dat ons optilt uit de dagelijkse zorgen en beslommeringen. Verhalen die ons brengen bij onze diepste kracht en wijsheid. Van harte aanbevolen!

Hartelijke groeten,

Christianne Saris, pastoraal werker.

Na vier maanden in de Pancratius parochie gewerkt te hebben neem ik dankbaar afscheid. Ik ga weer aan het werk in de samenwerkende parochies De Goede Herder, Heilige Geest en Heilige Jacobus en Johannes. Het waren vier goede maanden waarin ik na bijna anderhalf jaar ziekteverlof weer pastorale taken op heb kunnen pakken. Het was fijn om weer voor te gaan in vieringen, deel te nemen aan de vergaderingen van het pastoraal team en aan andere bijeenkomsten, pastorale gesprekken te hebben, een ziekenzegen te geven en voor te gaan in een uitvaartviering. Ik maakte kennis met de uitdagingen van pastoraat in coronatijd: online vergaderingen (waarbij het handje dat je kunt opsteken heel handig is), vieringen zonder kerkgangers die gestreamd worden, het pincet om communie mee uit te delen, het askruisje uitstrooien op het hoofd, coronacoaches die alles in veilige banen leiden. Dankbaar ben ik voor de ontmoetingen met parochianen, voor hartelijke ontvangst door vrijwilligers en hun bereidheid om mij wegwijs te maken, voor de goede gesprekken over wat er leeft.

Tijdens deze maanden heb een kijkje in de keuken kunnen nemen van de Pancratius parochie: het indrukwekkende sluiten van de kerk in Albergen met de middag om afscheid te nemen van het kerkgebouw, de uitdaging om na een jaar het dopen, de eerste heilige communie en het vormsel weer op te pakken, vastenkalender en de paaspakkettenactie. Ik heb een parochie gezien, die deel uitmaakt van de samenleving en die daarin verbinding zoekt en samenwerking, die initiatieven ontplooit op diaconaal gebied en die investeert in kinderen en jongeren met aantrekkelijke en laagdrempelige activiteiten  met een aansprekende inhoud. Er worden wegen gezocht om samen te werken, wegen naar de toekomst ook wanneer kerken gesloten worden, wegen om ondanks verschil van opvattingen in gesprek te gaan en te blijven. Dat is bemoedigend en positief en biedt perspectief om met elkaar verbonden te blijven in het geloof in Jezus Christus die is opgestaan uit de dood en die ons samen met zijn Vader zijn Geest heeft gezonden als een helper op onze levensweg.

In het bijzonder gaat mijn dank uit naar het parochiebestuur en het pastoraal team die mij de ruimte hebben gegeven om als pastor actief te zijn en zo mijn zelfvertrouwen weer op te bouwen. Met name pastor Jacqueline Meupelenberg en pastoor Casper Pikkemaat wil ik danken voor hun begeleiding en steun.

God zegene jullie!

Pastoraal werker Annet Zoet.