Evenals vorig jaar was het dit jaar ook een sobere dodenherdenking, zonder publiek.

Er werd een gedicht voorgelezen door Hans Liefrink.

 

Gedicht van Lieve Metziar 16 jaar.

Durf te durven

Durf te praten

Voor hen die de stem niet hadden

Stille helden waren

 

Durf te geloven in vrijheid

En samen

Durf te hopen

Voor hen die de hoop nooit opgeven

Voor de toekomst

Durf jij twee minuten stil te zijn?

Dan durf ik te luisteren.

 

De taptoe en het Wilhelmus werd gespeeld door Tom Gobben.

Namens de dorpsraad werd er een krans bij het monument gelegd.

Voor foto’s zie fotogalerij.