Beste parochianen,

De tijd dat we minder samen zijn en meer op onszelf zijn aangewezen, duurt al een aantal weken. Ik hoor van verschillende mensen dat het hen ook wat brengt.

Dat de verplichte rust hen ook rustiger maakt.

Dat het leven voor de corona wel erg veel van hen vroeg.

Teveel vergaderingen, teveel activiteiten, teveel verplichtingen.

Daardoor liepen ze aan zichzelf voorbij.

Er was een te groot accent op “moeten” en te weinig op “mogen”.

Ik denk dat we allemaal wel tot de conclusie komen dat we meer rust en

ruimte nodig hebben dan voorheen het geval was.

Ruimte om te ontvangen, te luisteren, te bewonderen en te genieten.

De coronatijd geeft ons dus ook nieuwe inzichten.

Dat wij die inzichten mogen koesteren en met de opgedane wijsheid

ons samenleven straks , als alles weer begint, mogen verbeteren.

Dat God ons mag helpen onze Geest te vernieuwen!

Daartoe wil ik besluiten met twee strofen uit het lied:

“Wil de toekomst vrede brengen”

 

Wil de toekomst vrede schenken, Heer, neem ons dan bij de hand,

vernieuw met uw Geest ons denken, leid ons naar het nieuwe land.

Waar gerechtigheid zal wonen, ieder mens tot leven komt.

Laat vandaag opnieuw beginnen, al wat recht doet uw Verbond.

 

Leer ons kiezen voor het leven, zorgen voor wat groeit en bloeit.

Zuiver laten lucht en regen, schenk uw Geestkracht onvermoeid.

Dat wij ons tot U bekeren, doe ons luisteren naar uw Woord.

Om uw Schepping te beheren, zoals dat bij mensen hoort.

 

Hartelijke groeten,

 

Pastoraal werker Christianne Saris