Op 5 januari jl. overleed onze medeparochiaan Anton Ruhof in de leeftijd van 87 jaar.

 

Anton werd geboren op 26 juni 1933 te Vriezenveen als 7e in een gezin met 8 kinderen. Vader en moeder pachtten een boerenbedrijf. Hij trouwde op 1 februari 1958 na een 2-jarige verkering met Johanna Kamphuis. Samen werden ze de trotse ouders van een groot gezin van in totaal 6 kinderen.

Nog trotser was hij toen zijn 12 kleinkinderen geboren werden. Ook mocht hij zich overgrootvader noemen van 11 achterkleinkinderen. Hij was het meest gelukkig op het moment dat alle kinderen op  bezoek kwamen. En wat genoot hij toen hij zijn oudste kleindochter weg mocht geven op haar trouwdag.

 

Bijna 63 jaar waren ze getrouwd. Veel meegemaakt: de overname en de koop van de boerderij van zijn ouders. De geboorte van hun kinderen Hans, Corine, Gerard, Marion en Angelique. Helaas moesten ze afscheid nemen van kleine Gerard op 1 ½ jarige leeftijd. Ook ziekte van henzelf en het overlijden van hun schoonzoon Frank en kleindochter Michelle werd hen niet bespaard.

 

Anton was het liefst op zijn boerderij. Dat was zijn lust en zijn leven! Hij was dan ook erg trots toen in 1979 de boerderij met woonhuis aan de Hoffmansweg 2, zijn levenswerk, gerealiseerd kon worden.

Wat hij wel enorm kon waarderen waren de dagjes uit met zijn kinderen waarbij hij zijn markante karakter liet zien door te bepalen welke route ze gingen rijden, waarbij boerderijen kijken voorop stond. Zijn favoriete uitje was naar de IJssalon in Nordhorn waar met één coupe ijs geen genoegen genomen werd. Maar er was ook altijd ruimte voor een bezoek aan zijn favoriete cafetaria in Denekamp, waar hij standaard genoot van patat met een gehaktbal. Je kon hem bijna geen groter plezier doen.

 

Zijn grote hobby was muziek, zeer gevarieerd. Daar liet hij ieder graag van meegenieten, soms tegen wil en dank…… Een hoogtepunt was toen zijn eigen zender “radio Anton” de ether in ging. Menig uurtje heeft hij op zijn zendkamer doorgebracht en was apetrots toen hij zelfs complimentjes vanuit het buitenland kreeg! Met de taal redde hij zich altijd…..

 

Helaas ging zijn gezondheid ruim anderhalf jaar geleden achteruit en moest hij een aantal weken revalideren in het Eugeria in Almelo. Hij redde zich daarna thuis met hulpmiddelen, vooral dankzij de nooit aflatende zorg van Johanna. Dankzij haar, de kinderen en de thuiszorg kon Anton tot aan het moment van zijn overlijden op 5 januari thuis blijven. Wij zijn dankbaar dat hem verder lijden bespaard is gebleven en dat hij thuis rustig in mocht slapen met zijn vrouw naast hem. Na de uitvaart in onze parochiekerk vond in kleine kring de crematie van Anton plaats.

 

Wij wensen Johanna, zijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen moed en kracht om te leren leven met de lege plek in hun midden.