Ademen

Het bedevaartsoord Kevelaer heeft voor dit jaar het motto gekozen “Atme in uns Heiliger Geist”, “Adem in ons, Heilige Geest” in het Nederlands. Pelgrims die eind augustus per auto of per fiets naar Maria, Troosteres van de Bedroefden, zijn geweest, kunnen het zich nog herinneren. En straks op 1 november bij de afsluiting van het bedevaart seizoen, zal dit thema opnieuw klinken.

Het is wel treffend dat juist voor deze spreuk is gekozen, want sinds enige tijd kunnen we weer op adem komen, nadat we diezelfde adem zo’n anderhalf jaar hebben moeten inhouden. Misschien wel anders dan voorheen, zijn wij ons in de coronatijd bewust geworden wat onze ademhaling, proestend en hoestend, kan doen: het kan zelfs leven ontnemen.

Adem en leven horen bij elkaar, maar ook adem, leven en geest horen bij elkaar. Niet voor niets is het Latijnse woord voor adem en geest hetzelfde: spiritus. God blies de adem in Adams neusgaten en zo kwam het leven in hem, maar tevens de geest in hem. ‘Spiritus’ kan zowel adem, ademtocht betekenen als geest, ziel, het diepste innerlijk van de mens. Het is diezelfde Geest, die Maria in blijde verwachting deed brengen en haar maakte tot Moeder van God.

En voor ons? “Adem in ons, Heilige Geest”, voor hen die het gevoel hebben van “ik adem wel, maar ik leef niet meer”. “Adem in ons, Heilige Geest”. voor hen die buiten adem zijn. “Adem in ons, Heilige Geest”, voor hen die geen lange adem hebben of de hete adem in hun nek voelen.

Pastoor Casper Pikkemaat