Een aantal weken geleden heeft het pastoraal team het dopen weer hervat.

Vanwege het feit dat er nog geen fysieke doopvoorbereidingen plaats kon vinden, wordt er aan de ouders van de dopeling gevraagd om een geloofsbrief te schrijven, naar aanleiding van vragen die hen zijn toegestuurd. Voorafgaand aan de viering vindt hierover een gesprek plaats met de betreffende pastor.

De brieven geven een heel goed beeld van wat de kerk voor de jonge ouders betekent. Enkele citaten:  “Een plaats om tot rust te komen en om na te denken over bepaalde zaken in het leven”, “Verbondenheid met de geloofsgemeenschap en met elkaar bij bijzondere gebeurtenissen”, “Een gemeenschap van mensen die dezelfde christelijke waarden belangrijk vinden”, “Een plaats waar je troost en kracht kunt vinden en waar de waarden van het geloof worden doorgegeven”.

Daarnaast is het boeiend om te lezen wat de ouders hun kinderen willen meegeven:

“Geloof is iets waar je op moeilijke momenten steun uit kan halen”, “Geloven in God geeft houvast in het leven” ,“Dankbaarheid voor wat je hebt in het leven”, “Omzien naar elkaar en inzet voor de samenleving”, “Respect voor elke mens, vooral voor degenen die niet automatisch mee kunnen doen”, “Niet veroordelend zijn”.

Deze uitspraken zijn in feite eigentijdse geloofsbelijdenissen van jonge mensen. Zij geven aan dat Gods Geest nog steeds werkzaam is in ons midden. Zij geven hoop en moed dat geloven ook iets is van deze tijd.

Dat wij door deze ouders geïnspireerd mogen worden om verder te gaan op de weg van het geloof. Dat we ons door onze eigen doop verbonden mogen weten met God die ons kent en roept bij onze naam. Die ons vraagt om iets te doen of te zijn, wat alleen wij kunnen doen, omdat we allemaal uniek zijn. Dat we daarnaast verbonden blijven met elkaar als geloofsgemeenschap en creatief durven te zoeken naar nieuwe wegen op weg naar de toekomst.

Hartelijke groeten,

Christianne Saris, pastoraal werker