Oogstdankdag

Beste parochianen,

In  prachtig versierde kerken staan wij in het weekend van 25 en 26 september stil bij oogstdankdag. Het is elk jaar weer bijzonder om  te ervaren hoe vanuit het kleinste zaad de mooiste vruchten, groenten en bloemen tevoorschijn komen. Het lijkt zo eenvoudig, het ploegen, het zaaien en daarna het vanzelfsprekende oogsten maar niets is minder waar. Het is hard werken en de opbrengsten zijn elk jaar weer anders.

Het zijn voor vele boeren inmiddels zware tijden geworden. Strengere regelgeving, minder opbrengsten, steeds maar weer meer en anders moeten investeren. Het ontbreken van een lange termijnvisie voor boeren vanuit de overheid en het uitlekken van een doorberekening van het Planbureau voor de leefomgeving (PLB) over het onteigenen van boeren om de stikstofuitstoot te verminderen zorgt voor veel onrust. Al deze zaken en ontwikkelingen spelen vele boerenbedrijven parten. De vraag is voor hoeveel berdrijven de vruchten nog zoet zijn.

Tegelijkertijd beseffen wij ons als mensen dat er voor niemand zekerheden bestaan. Tijden veranderen, wijzelf veranderen en met voortschrijdende inzichten veranderen ook continu verdienmodellen. Eén ding is wel zeker, eerste levensbehoeften zijn noodzakelijk. Daarom hebben boeren een cruciaal beroep en kan de samenleving niet zonder hen voortbestaan.

De vraag die wij ons allemaal mogen stellen is: ‘Wat zaaien en oogsten wij in ons leven?’ We hebben dromen, verwachtingen, plannen, we werken ze uit en hopen op een goed resultaat, op goede vruchten.

Dat wij delen en zorg dragen, met en voor elkaar. Eenieder geven waar hij of zij recht op heeft. En laten wij allemaal een goede rentmeester zijn voor de schepping.

Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker.