Verdraagzaamheid

Beste parochianen,

Velen van u weten dat ik een Heraclessupporter ben. Wanneer het even kan en het werk het toe laat, ben ik bij de thuiswedstrijden van Heracles op de tribune te vinden. En met regelmaat kom ik hier ook parochianen tegen, met of zonder kinderen. Supporters die even enthousiast (lees fanatiek) zijn als ik. Prachtig. Maar wat minder prachtig is, dat er steeds vaker sprake is van rellen rondom en in stadions. Het feit dat er door stewards, door politie en de ME opgetreden moet worden, dat er mensen op de eerste hulp van een ziekenhuis belanden en bussen, fietsen et cetera worden vernield heeft mijns inziens niets meer te maken met een voetbalwedstrijd. De onderlinge sportiviteit en de verdraagzaamheid tussen diverse groepen is op zulke momenten ver te zoeken. Maar dit geldt niet alleen voor voetbalwedstrijden. Er zijn volop situaties te benoemen waarin de verdraagzaamheid jegens elkaar op gespannen voet staat. Dat is jammer en zou niet nodig moeten zijn.

Om elkaar beter te begrijpen zou het al kunnen helpen om ons oordeel eens uit te durven stellen en eerst iemand oprecht te vragen naar zijn of haar mening of gedrag. Waarom handelt iemand zoals hij dat doet, of waar komt die andere mening of visie vandaan? Wat ligt daaraan ten grondslag?

De vraag is of wij hier moeite voor willen doen. Daarnaast kunnen we bijvoorbeeld ook checken of ons eigen beeld van bepaalde situaties wel klopt en of de bron van onze informatie waarop wij onze meningen baseren wel betrouwbaar is. Wellicht kan dit een deel van de onderlinge verdraagzaamheid richting elkaar ten goede komen.

Misschien denkt u, waarom schrijf ze dit? Dat doe ik omdat het 16 november aanstaande de internationale dag van de verdraagzaamheid is. Op die dag wordt wereldwijd aandacht gevraagd voor verdraagzaamheid en de noodzaak om respect te hebben voor de overtuigingen en rechten van anderen om vrede te behouden en/of te bewerkstelligen.

Jaren geleden was er een televisieprogramma dat heette: ’Eten bij de buren.’ Buren met verschillende etnische achtergronden gingen uit nieuwsgierigheid bij elkaar op bezoek.
Ze deelden samen de maaltijd en stelden elkaar vragen die ze altijd al hadden willen stellen. Er ontstond begrip voor elkaars cultuur, elkaars standpunten en de diverse levensbeschouwingen. Dat begrip is ook wat ik ons allen toewens in onverwachte situaties of in situatie waarin onverdraagzaamheid hoogtij viert. Dat wij waar mogelijk, het verschil kunnen en willen maken en we elkaar hierin durven bemoedigen en ondersteunen.

Hartelijke groet, Jacqueline Meupelenberg. Pastoraal werker.