Allerheiligen, Allerzielen,

Vaak denken wij dat wij mensen kennen, weten wie ze zijn in hun leven. We hebben mensen leren kennen in hun doen en laten, in hun uitspraken, in gesprekken en op nog veel meer manieren. Vaak is dat allemaal de buitenkant van een mens. Pas geleden mocht ik een uitvaart doen van iemand waarvan ik dacht hem behoorlijk goed te kennen. In de voorbereiding op de uitvaart hoorde ik wie degene ‘echt’ was geweest in zijn leven. Wil je mensen leren kennen dan moet je de binnenkant van de mens leren kennen. Je komt bijzondere mensen tegen met een warm hart, met inspiratie. Maar ook met teleurstellingen in het leven kom je tegen.

Allerheiligen en Allerzielen zijn twee dagen dat wij terug denken aan onze dierbaren.

Allerheiligen is voor mij de dag geworden dat wij terug denken aan mensen in wie ze zijn geweest, dat we de binnenkant van de mensen mogen herinneren. Herinneren wie mensen echt zijn geweest in hun leven, daarbij  denk ik aan levenskenmerken die bij onze mensen horen. De echte levenskenmerken maken onze mensen mooi en bijzonder, dan moet je de binnenkant van mensen kennen. Mensen die in de eenvoud van het leven groot zijn geweest.

Allerzielen is voor mij is voor mij de ontmoeting met onze dierbaren, dat wij ruimte en tijd mogen maken voor onze dierbaren, dat wij de naam mogen noemen, het gemis mogen uitspreken. Wij ervaren zo vaak dat na de dood het leven door moet gaan, het is alweer zo lang geleden dat een dierbaar iemand van ons is heengegaan. Je hebt de draad van het leven toch alweer opgepakt?

Twee dagen om stil te staan bij ‘onze’ mensen, wie ze zijn geweest, en ruimte mogen maken voor herinneringen.

Hoe maken wij tijd voor deze dagen?

Voor de een hoort daar de gang naar de kerk bij, de ander doet dit op zijn of haar manier. Hoe bijzonder is het om dit samen te doen, als gemeenschap elkaar nabij zijn, elkaar tot steun zijn, te troosten bij het gemis. Daarvoor komen wij als gemeenschap samen in onze kerken, wij gaan samen in gebed en vragen God om onze dierbaren een plaats te geven en ons bij de hand te nemen in het gemis. In het samen zijn in onze kerk horen liederen, de muziek, het maakt ons stil, muziek raakt ons van binnen, gezongen liederen die ons raken en ons gevoel aanspreken.

Ik wens u dit jaar bijzondere dagen, met mooie herinneringen, dat de troostende woorden ons de kracht mag geven in het gemis van onze dierbaren.

Hartelijke groeten,

Diaken B. Huitink.