Mantelzorg: compassie voor je naaste

Tien november 2019 is de dag van de mantelzorg. Er is dan landelijke aandacht en waardering voor alle mantelzorgers en er worden vele activiteiten georganiseerd. En dat is niet voor niets, het betreft een hele grote groep mensen.  In 2016 verleenden één op de drie Nederlanders boven de zestien jaar mantelzorg. Dat betekent dat we in onze parochie ook heel veel mantelzorgers hebben!

Wanneer verleen je mantelzorg? Wanneer je langdurig zorgt voor iemand in je omgeving die hulp nodig heeft. Het kan gaan om een partner, een kind, vader, moeder, broer of zus. Het kan gaan om intensieve hulp ( acht uur of meer per dag)  maar ook om minder intensieve hulp , bijvoorbeeld aan bewoners in instellingen.

Mantelzorg moeten we niet onderschatten. Het komt op je pad. Je kiest er niet voor om te gaan zorgen, het overkomt je omdat er een emotionele band is met degene die zorg nodig heeft. Het vraagt een langdurige inspanning en het kan behoorlijke beperkingen opleggen. Het grote verschil met vrijwillige zorg is dat vrijwilligers ervoor kiezen om te zorgen, op een moment dat zij hier tijd voor willen en kunnen maken. Zij verlenen hun zorg voor een beperkt aantal uren en kunnen hier op eigen initiatief mee stoppen. Mantelzorg gaat altijd door, daar heb je geen keuze in.

We hebben het niet zo vaak over mantelzorg met elkaar. Want het is toch vanzelfsprekend dat we er voor elkaar zijn? Jawel. Maar soms kan de zorg teveel worden. Dat zou jammer zijn. Het is goed om compassie te hebben voor je medemens te hebben, maar het is ook belangrijk om te zien wat je zelf nodig hebt

Praat er dus gerust over met elkaar. En wijs elkaar de weg naar ondersteuning.

Mantelzorgers verdienen respect en waardering. Het zijn mensen die, ook als het hen niet uitkomt, er toch zijn. Ze laten Gods liefde zien in onze samenleving. Dat ze kracht mogen krijgen bij hun werk en toch mogen blijven genieten van het leven en van de kleine dingen met elkaar.

Hartelijke groeten,

Christianne Saris, pastoraal werker