Waar zijn wij in Godsnaam mee bezig? – vraag je je wel eens af, wanneer je de laatste weken van oktober het nieuws volgt. Van de brute aanslagen in Frankrijk en Oostenrijk, tot bedreigingen jegens zorgpersoneel, politici en journalisten. Geweld ver weg, geweld vlak om ons heen.

En iedere keer vraag je je ook af: hoe kan die spiraal van geweld of dreigend geweld doorbroken worden? Dat is een uitermate moeilijke zaak. Want geweld is al zo oud als de mensen zelf. Het verhaal van Kaïn en Abel staat bijvoorbeeld helemaal vooraan in de Bijbel. En er zijn nog veel meer Bijbelverhalen over geweld….máár in de Bijbel heeft geweld nooit het laatste woord.

Op één van de voorbije zondag hoorden we in de kerken het dubbele gebod van de liefde. “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.” Het is een van de bekendste regels van het christendom en het lijkt zo’n eenvoudige regel. Maar er komt misschien meer bij kijken dan we zo op het eerste gezicht zouden zeggen, want er gaat nog iets aan vooraf. Het treft mij dat Jezus de liefde tot God vooropstelt. God first, God eerst!, lijkt Hij te zeggen. Komt God nog op de eerste plaats in ons leven? “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.” Ook dit tweede gebod is in onze wereld niet meer vanzelfsprekend. Iets voor je medemens doen: gratis en voor niks. Het is niet meer van deze tijd, zeggen velen. Dienen is uit. Verdienen is in! Dat is het eerste en enige gebod dat telt, lijkt het wel.

Merkwaardig is, dat Jezus van dit tweede gebod zegt dat het gelijkwaardig is met het eerste. De liefde tot God – die op de eerste plaats moet komen, gaat niet ten koste van de naastenliefde. Integendeel, wie in de stroom van Gods liefde gaat staan, wordt een mens die zich innerlijk bewogen voelt om je naaste in die liefde te laten delen, wordt een mens die zo goed als God wil zijn.

God liefhebben en je naasten als jezelf. Deze naasten, dat is niet altijd een gemakkelijke opdracht. Meer dan ooit zijn we ervan overtuigd dat we al onze zeilen moeten bijzetten om in de stormachtige ontwikkelingen van deze tijd onze koers te kunnen blijven bepalen om evangelische waarden zoals vrede, gerechtigheid, liefde, solidariteit en gelijkwaardigheid ook door te kunnen geven aan toekomstige generaties! Steeds meer zullen we elkaar moeten vinden in datgene wat ons samenbindt, dan wat ons van elkaar doet verschillen – laten we dát in Godsnaam doen!

Pastoor Casper Pikkemaat