De kerstboom en de kerststal zijn weer opgeruimd, de oliebollen zijn opgegeten, het nieuwe jaar is al weer een paar weken oud. Alles gaat weer zijn gewone gang.

‘Alles gaat zijn gewone gang?’! Het kan betekenen: ik heb mijn draai weer gevonden, alles loopt weer zo als ik het gewend ben. Maar dan kan het gevaar ontstaan dat de gewone gang van zaken ook een sleur gaat worden, wanneer er geen plaats is voor verwondering. En juist de verwondering maakt het leven mooi en boeiend.

In januari zijn de nachten lang, donker en soms ook heel koud. Dat is gewoon! Maar juist dan, wanneer het helder en koud is, kun je je verwonderen over de vele fonkelende sterren, over de grote van ons heelal.

Grootvader Toon loopt met zijn kleinzoon Thijs aan de hand over het veld. Het is al laat in de avond en het weer is helder. Aan de hemel zijn ontelbare sterren te zien. De ene ster fonkelt nog mooier dan de andere. Plotseling vraagt Thijs; “Opa, waarom zien we de sterren overdag niet?”

Opa Toon moet even nadenken en het wordt stil. Dan zegt Toon, “nou, overdag schijnt de zon en de zon geeft heel veel licht, veel meer dan de sterren, daarom kun je overdag de sterren niet zien.”

“Maar waar komt het licht van de sterren dan vandaan opa?”, vraagt Thijs weer. Wat een nieuwsgierig kind, van wie heeft hij dat toch, denkt Toon. Maar zegt dan: “Je weet toch Thijs dat God in de hemel woont, en toen God de aarde schiep heeft Hij gaatjes in de hemel gemaakt zodat wat licht van Zijn heerlijk op aarde kan stralen.” Nou, Als ik God was”, zegt Thijs, “dan zou ik de gaatjes groter gemaakt hebben. Het licht van de sterren is nauwelijks te zien.”

Thijs heeft gelijk, het licht van de sterren is nauwelijks te zien, We gaan er vaak ook aan voorbij, door alle drukte dat ons leven met zich mee neemt. Gods licht is net als het licht van de sterren, nauwelijks zichtbaar in de wereld van alle dag. Pas wanneer je echt kijkt, kijkt in het gelaat van je medemens, dan sijpelt iets van Gods licht door, omdat elk mens geschapen is naar Zijn beeld en gelijkenis.

God zien in elk mens, vraagt om verwondering en maakt elke dag weer nieuw.

Pastoor Hans Hermens

Samen nieuwe wegen gaan in 2023

 

We staan aan het begin van een nieuw jaar. Wat zal het ons brengen?
We weten het niet. Hoe gaan we het jaar in? Met hoop en verwachting?
Of zien we wel hoe het gaat?
Het is niet eenvoudig om de juiste weg te vinden in deze tijd.
De weg naar vreugde en vrede.
We  kunnen ons laten inspireren door het verhaal van de drie Wijzen,
dat we hebben gelezen in het weekendvieringen van 7 en 8 januari.
De Wijzen zijn mensen die op zoek zijn naar een zinvol en betekenisvol bestaan.
Zij zien een bijzondere ster aan de hemel, en weten dat er een bijzonder Kind is geboren. Zij treden uit het bekende leven en begeven zich op weg. De ster is niet altijd zichtbaar, ze komen op een dwaalspoor terecht.  Maar ze houden hun doel voor ogen houden en zijn standvastig. Vervolgens zien ze de ster weer, die hen naar het Kind leidt dat hen vervult van vreugde.
Het verhaal van de Drie Wijzen is een verhaal over ons. Het laat zien dat, met vallen en opstaan, Gods licht nog steeds te vinden is. Namelijk als we het oude achter ons durven laten en nieuwe wegen durven gaan. Met het leven van het Kind in de kribbe voor ogen. De weg van de compassie, de zorg voor elkaar, de verbinding, de betrokkenheid.
Dat we die weg, net als de Wijzen, samen mogen gaan. Want we zoeken allemaal hetzelfde licht in het donker. En we hebben allemaal hetzelfde visioen voor ogen van een vredige wereld waarin het goed is met elkaar. Dat we gastvrij mogen zijn voor de mensen die we op onze weg tegenkomen. Dat we tijd en aandacht mogen hebben voor onze buren, collega’s, vrienden, geloofsgenoten, maar ook mensen die in ons land hun toevlucht zoeken.
Dan bouwen we aan levendige gemeenschappen en gaan we begaanbare wegen. Dat het een gezegend en vreugdevol jaar mag worden vol met mooie ontmoetingen en betekenisvolle momenten!

Hartelijke groet,

Pastoraal werker Christianne Saris

Tubbergen, januari 2023

Beste ouders, parochianen en belangstellenden,

Hierbij willen we u informeren over de gang van zaken over de Eerste Heilige Communie in dit jaar.

Voor de zomervakantie heeft het pastoraal team de ervaringen van de voorbereidingen en de vieringen van de Eerste Heilige Communie van de afgelopen jaren met elkaar gedeeld.

In onze kerk zijn wij het gewend dat de Eerste Heilige Communie wordt aangeboden in groep 4 van het basis en bijzonder onderwijs. In de coronatijd ging het anders. Vieringen van de Eerste Heilige Communie werden uitgesteld, kinderen zaten inmiddels in groep 5 of 6. We hebben ervaren dat kinderen uit groep 5 of 6 meer open staan voor de betekenis van de Eerste Heilige Communie. Ook hebben de kinderen uit groep 5 of 6 de vieringen minder spannend gevonden en waren ze meer betrokken.

Dit heeft het pastoraal team afgelopen jaar aan het nadenken gezet en dit is besproken met de werkgroepen Eerste Heilige Communie.   De meeste vrijwilligers delen de ervaringen met het pastoraal team, enkele vrijwilligers vinden dat het bij groep 4 hoort omdat kinderen nog onbevangen zijn. Ook hier hebben we binnen het pastoraal team over gesproken. Waar mogelijk wil het team gaandeweg de stap zetten richting groep vijf.

Daarnaast zijn er locaties in onze parochie die graag om de twee jaar de Eerste Communie willen aanbieden, in Vasse is dit traject ingezet, daar heeft de stap naar groep 5 inmiddels plaats gevonden.

Programma Eerste Heilige Communie 2023:

In 2023 zal de Eerste Heilige Communie worden aangeboden voor de kinderen uit Geesteren, Vriezenveen, Reutum en Fleringen, dit zijn kinderen die in groep 4 zitten.

In 2024 zal de Eerste Heilige Communie worden aangeboden voor de kinderen uit Tubbergen, Langeveen, Vasse, Albergen en Mariaparochie, dat zijn de kinderen dan in groep 5 zitten.

Vanwege het feit dat de kerk in Albergen aan de eredienst onttrokken is, sluiten de kinderen uit Albergen zich aan bij Mariaparochie. Daarnaast zijn er locaties die hebben samengewerkt en de voorbereiding en viering samen hebben gedaan, deze samenwerking gaan wij voortzetten waar dit noodzakelijk is. Wij ervaren dat het aantal communicantjes afneemt en zo ook de vrijwilligers voor de werkgroepen Eerste Heilige Communie, wij willen de samenwerking stimuleren.

De werkgroepen zullen de komende tijd aan de slag gaan met de planning en voorbereiding van de Eerste Heilige Communie in 2023. Via de scholen zullen ouders geïnformeerd gaan worden over aanmelding en voorbereiding. Pastoor Hermens en pastoraal werker Christianne Saris zullen de voorbereidingen gaan begeleiden.

Voor vragen kunt u contact opnemen met pastoraal werker Christianne Saris: c.saris@hpancratius.nl

Hartelijke groeten

Het pastoraal team van de H. Pancratius Parochie

Zaterdagmorgen 17 december vond de voorbereiding plaats voor de kerstpakkettenactie van de PCI , H. Pancratius Parochie en de Protestantse kerk Tubbergen. Via vier supermarkten in de gemeente Tubbergen, de basisscholen in de parochie (dankzij de kinderraad), de boodschappenmand in de parochie en donaties van parochianen en gemeenteleden konden er een kleine 200 tassen gevuld worden waarmee vele mensen blij gemaakt konden worden. Aan allen die hieraan meegewerkt hebben heel hartelijk dank! Ook dank aan MMV in Harbrinkhoek die de kantine beschikbaar heeft gesteld voor deze actie!

Zaterdagavond 17 december vond een geslaagde bijzondere Kerstviering plaats voor de bewoners van Aveleijn en de Twentse Zorgcentra in de protestantse kerk in Tubbergen. Harmonie “de Eendracht” speelde voorafgaande aan de viering bekende kerstliederen. Het koor Courage uit Langeveen zorgde voor de muzikale begeleiding en dominee Esther Scheer-Weijenberg en pastor Christianne Saris gingen voor in de viering.

Bewoners hadden een lichtje gemaakt voor mensen voor wie ze wilden bidden en die werden in de viering aangestoken.

Verwanten en familie konden via de kerktelevisie de viering mee volgen. Het was een warme, persoonlijke en laagdrempelige viering die iedereen goed heeft gedaan.

Beste parochianen,

Sinterklaas vloog over de daken, de pieten leverden de laatste cadeaus af, de eerste kerstverlichting schitterden in onze huizen en tuinen. Het was ook nog advent, we zouden het bijna vergeten. Advent: bezinnen en voorbereiden op kerst. De decembermaand is een drukke periode, wat moeten we allemaal plannen, waar willen we naar toe? De kerstconcerten, of naar welke kerstmarkt, of gaan we in Duitsland naar de kerstmarkt, de kerstmiddagen van ons werk, de kerstborrel. De keuze is overweldigend, misschien wel teveel. Zo ben ik deze weken doorgekomen, er kwam veel op mij af. Tussendoor nadenken over kerstvieringen, vieringen voorbereiden, voor kerst een aantal huisbezoeken afleggen.

Ik word wakker als ik aan het bed van een parochiaan zit in de 1e week van de advent, een vrouw die in de laatste fase van haar leven is beland. Er vindt een bijzondere ontmoeting plaats het gaat over haar leven, het leven loslaten, dankbaar zijn. Ik word wakker als ik op bezoek kom bij een parochiaan: voor mij hoeft het niet meer, ik ben eenzaam!

Advent en kerst is druk met vele activiteiten, van concert tot aan kerstmarkt, van een borrel tot aan kerstavond samen vieren in onze kerken. We gaan door tot we aan de kerstmaaltijd zitten, dan gaan we het oude jaar uitluiden.

Advent en kerst is tijd van ontmoeten, ik hoop dat we de warme ontmoeting met mensen niet vergeten. Een moment dat we elkaar de handen vast houden en elkaar in de ogen kunnen kijken, de glinstering van kerst kunnen zien. Dat wij ondanks het drukke leven onze medemensen niet vergeten, mensen die vragen om nabijheid.

Ik wens u uiteraard ook een goede voorbereiding toe op kerst, in alles wat u doet en samen oppakt aan activiteiten. Dat hoort ook in deze maand december, zonder zou kaal zijn. Geniet van de gezelligheid en wat op u pad mag komen.

Namens ons pastoraal team en parochiebestuur wensen wij u fijne dagen, wij hopen van harte dat wij u welkom mogen heten in onze kerstvieringen. De kerststallen staan inmiddels in de kerken, de kerstverlichting brand, koren bereiden zich voor op kerst, dat doen wij samen met vele vrijwilligers. Samen willen wij als parochie kerst vieren. Wij wensen u zalig kerstmis.

Hartelijke groet,

Diaken Bert Huitink

 

 

Advent, een nieuw begin.

Met de advent beginnen we weer aan een nieuw kerkelijk jaar. En zo maken we weer een nieuw begin. Dit nieuwe begin  wordt voor mij wel heel concreet. Opnieuw beginnen in een nieuwe parochie. De mensen, de gebruiken, de nieuwe plekken leren kennen. Natuurlijk mag ik ook mijn ervaringen meenemen wat ik de afgelopen 19 jaar als pastor heb mogen leren. Maar een nieuw begin vraagt altijd om nieuwe perspectieven, nieuwe gezichtsvelden.

Advent, een nieuw begin, maar ook een tijd van bezinning en bekering. We worden in de weken van de advent opgeroepen om waakzaam te zijn. Over enkele weken vieren we dat God mens geworden is, dat Hij ons zeer nabij is gekomen in die ene Mens Jezus Christus. Hem toelaten in het diepst van ons bestaan, vraagt ook om, waakzaamheid, om bezinning en bekering. Advent, we worden nu geroepen om daadwerkelijk mens te worden. Dat wil zeggen om door alle sleur en vanzelfsprekendheid heen, met een  ander perspectief naar de werkelijkheid van alle dag te zien, niet wachten en afwachten, maar waakzaam te zijn in het leven van alle dag, zodat daadwerkelijk een nieuw begin mogelijk is. Dat vraagt van ons om een ander gezichtsveld. Zodat een nieuw begin mogelijk kan worden.

Durf je leven te leven. Breek de muren om je eigen bestaan af, wacht niet af. Maar laat je raken, laat je diep raken door de naasten om je heen, dan klinkt misschien het besef door dat God niet veraf is maar Hij je nabij komt omdat Hij mens geworden is. God komt niet van boven uit de hemel naar beneden, Hij komt in de eerste plaats tot ons in de mensen die wij ontmoeten.

Een vrouw had op haar verlanglijstje voor sinterklaas geschreven dat ze zo’n heimwee had naar de tijd van weleer. De tijd van toen zij nog kind was. Ze herinnerde zich de warme en mooie sinterklaasavonden. Nu was ze alleen in een grote stad. Ze wenste dat ze het kinderlijke gevoel van haar kinderjaren weer terug mocht vinden. De avond voor Sinterklaas liep ze langs de grachten. Diep in haar binnenste leek ze de stem van Sinterklaas te horen. Het kinderlijke gevoel van weleer vind je nooit meer terug. Blijf niet op je kamer, steek niet daar een kaars aan, en schrijf daar geen droefgeestige gedichten over de tijd van toen. Dat maakt het allemaal nog erger. En het is ook makkelijk. Maar doe als ik ga naar de mensen en doe goed. Dat maakt je gelukkig en doet je leven.

Ontmoet de ander en laat je zien, om zo een mens onder de mensen te zijn, een teken zelfs van Gods uitdelende liefde. Zo wordt elke dag een nieuw begin, met nieuwe kansen en nieuwe hoop.

God is mens geworden dat vieren we met Kerstmis, God is ons heel nabij gekomen in een Kind, in een Mens, zodat wij ook mens worden, oprecht mens, zoals God ons heeft bedoeld. Beeld en gelijkenis van Hem. En daarin is dat Kind, die Mens, onze Weg, de  Blijde Boodschap zelf, Jezus Christus.

Pastoor Hermens