EEN UPDATE OVER DE SITUATIE IN GUATEMALA

Ook in San Marcos de straat op 

2019 is nauwelijks begonnen of mensen gingen de straat alweer op. Dit keer tegen de beslissing van president Jimmy Morales om de Internationale Commissie tegen Corruptie en Straffeloosheid (CICIG) per direct te stoppen en de internationale commissieleden het land te weigeren. Ook in San Marcos organiseerden maatschappelijke organisaties, volkerenraad, kerken, ondernemers en andere burgers een manifestatie in het centrale park. Maar wat is er eigenlijk aan de hand?

Guatemala in het wereldnieuws

Terwijl veel mensen in Guatemala elke dag hard moeten werken om rond te komen haalde de president van Guatemala weer het wereldnieuws met het beëindigen van CICIG. Veel mensen gingen de straat op, maar ook veel mensen gingen door met hun dagelijkse strijd om te overleven. Anderen willen zich sowieso niet met de politiek bezighouden. Zo zegt mijn fietsenmaker: de straat op gaan brengt geen brood op de plank.

Wat deed de internationale commissie tegen straffeloosheid?

De commissie werkt sinds 2007 in Guatemala aan het bestrijden van corruptie en straffeloosheid. De commissie kreeg de vrijheid om zelfstandig zaken aan te spannen tegen Guatemalteken, maar wel onder het nationale recht. Hierbij kwam onder andere het grote corruptieschandaal van de vorige president Otto Perez Molina aan het licht.

Wat deed het mis?

Jimmy Morales werd de nieuwe president onder de slogan: geen dieven, geen corrupten. In het begin steunde hij CICIG, maar dat veranderde toen zijn familieleden en later hijzelf werden aangeklaagd. In augustus afgelopen jaar liet hij al weten het mandaat, dat loopt tot september 2019, niet te willen verlengen. Maar in januari dit jaar besloot hij CICIG per direct te beëindigen. Dit ondanks de uitspraak van het hooggerechtshof dat CICIG door mag gaan.

Jaar van de verkiezingen

Het belooft een spannend jaar te worden, want op 16 juni vinden weer de verkiezingen plaats. De vraag is of de verkiezingen veranderingen gaan brengen naar een rechtvaardigere samenleving. Zowel Guatemalteken als de internationale gemeenschap zullen daarvoor hun ogen open moeten houden.

De volledige blog kun je lezen op: www.missieinguatemala.wordpress.com

Hartelijke groeten,
Inge

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Je moet het willen zien’

Vorige week was de eerste bijeenkomst van de juryleden van de Ariënsprijs 2019. Deze diaconale prijs heeft als doel om diaconale initiatieven, activiteiten, projecten  of ideeën in de parochies van het Aartsbisdom te waarderen, te bemoedigen en te stimuleren. Ruim dertig aanmeldingen zijn er tot nu toe ingediend. Ook onze parochie heeft hiervoor drie projecten aangemeld. Alle inzendingen laten zien hoe mensen betrokken zijn bij elkaar en hoe zij vanuit het Evangelie zorgdragen voor hun medemens en voor Gods schepping. Een van de juryleden zei: ‘Kijk eens hoe de kerk in 2019 bloeit. De velden staan wit van de oogst. Maar je moet het wel willen zien.’ En zo is het ook. Er gebeuren zoveel mooie dingen in onze kerk, in onze parochie. Maar we zijn soms te bescheiden om ze te benoemen. Of het is al zo vanzelfsprekend dat het helemaal niet meer opvalt. Hoe mooi is het dan om door middel van de Ariënsprijs dit eens voor het voetlicht te brengen. Vanuit onze parochie zijn de volgende werkgroepen genomineerd:

Kearls unne mekaar. Binnen deze groep telt ieder mens, word je als mens gezien en niet als iemand met een beperking; diaconie ten top.

Dan de oecumenische werkgroep vredesweek H. Pancratiusparochie Tubbergen/ PKN Tubbergen. De werkgroep organiseert jaarlijks in samenwerking met de Missie-Ontwikkeling-Vrede (MOV)groepen een vredesbijeenkomst bij het kapelletje onder de ‘Kroezeboom’ te Fleringen. In 2018 werd voor de 35e keer deze bijeenkomst georganiseerd. Al met al genoeg redenen om deze kerngroep te nomineren.

Wie ook genomineerd is voor deze prijs is Inge Kuiphuis, missionair werker in Guatemala. Sinds augustus 2015 werkt Inge Kuiphuis als missionair werker voor de landarbeidersbeweging MTC in Guatemala. Per 1 maart 2017 is onze parochie met ondersteuning van de Week Nederlandse Missionaris voor Inge de zendende instantie geworden. Het opkomen voor betere arbeidsomstandigheden voor mensen, werken aan duurzame ontwikkeling, bestrijden van armoede vanuit haar missionaire zending en het katholiek sociaal denken maakt dat Inge het gedachtegoed van de priester Alphons Ariëns in praktijk brengt.

Naast de keuze die de jury maakt, is er dit jaar ook weer een publieksprijs. Iedereen, dus ook u, kunt meedoen aan het stemmen op uw meest favoriete project of bijzondere activiteit. Zodra de lijnen hiervoor opengaan laten wij u dit weten. Wij wensen de drie genomineerden vanuit onze parochie veel succes.

Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker

 

 

Carla Stamsnieder is tijdens een eucharistieviering ter gelegenheid van Maria Lichtmis onderscheiden met de Willibrordpenning.

In deze bijzondere viering ging pastoor Casper Pikkemaat voor en werd de viering muzikaal begeleid door het kerkkoor Cantare. Aan het eind nam Gerrit Olimulder, voorzitter van de beheerscommissie locatie Geesteren, het woord.

Die ging in zijn toespraak in op de rol van de vele vrijwilligers die werkzaam zijn voor de kerk. Eén van die vrijwilligers, die op vele fronten actief is binnen en buiten de kerk is Carla Stamsnieder-Wermelink. Hij somde haar verdiensten op: secretaris van het koor, lid van de liedjescommissie, lid van de liturgiecommissie, ze vervangt de dirigent bij haar afwezigheid, regelt diverse zaken rondom avondwakes en uitvaarten, zorgt voor misboekjes, bezoekt zieke koorleden, helpt mee met de versiering met oogstdankdag, gaat voor tijdens de Kruisweg. “En zo kan ik”, aldus Olimulder, “nog even doorgaan”.

Willibrordpenning
Al met al voldoende redenen om haar Willibrordpenning toe te kennen. Pastoor Pikkemaat ging in op de betekenis van de kerkelijke onderscheiding. De aartsbisschop van Utrecht eert hiermee de gelovigen in het bisdom die betekenisvolle – meer dan gewone – verdiensten hebben verricht voor de plaatselijke kerkgemeenschap.

De geestelijke spelde Carla de versierselen op behorende tot de erkenning, de penning en de oorkonde. Namens Cantare sprak voorzitter Leo Stamsnieder en hij zei dat Carla van onschatbare waarde is. “Zij staat altijd klaar en niets is haar te veel. Het koor is trots op Carla.”

Hij sloot zijn toespraak af met “Carla jij bent een kanjer”, waarna Aloys Heerdink bloemen overhandigde en Germa Nieuwmeijer namens het koor een cadeau gaf.

Na de viering werd iedereen uitgenodigd voor een kop koffie bij Erve Kampboer. Hier was ook de gelegenheid om de gedecoreerde te feliciteren.

(bron: tubbergen.nieuws.nl)

In deze eerste maand van het nieuwe jaar worden er misschien al wel plannen gesmeed voor de zomervakantie. Waar gaan we naartoe? Wat gaan we er doen? En wat zal het gaan kosten?

Al jaren organiseert het Aartsbisdom Utrecht voor de zomermaanden kinderkampen en jongerenreizen. Ook dit jaar weer! Het kinderkamp wordt opnieuw gehouden in Haarle (Ov.) en de jongerenreis trekt deze zomer naar Ierland, in de voetsporen van St. Patrick.

Voor meer informatie verwijzen wij jullie graag naar de flyer (klik kinderkamp-jongerenreis-2019.pdf)

Het nieuwe jaar is begonnen. Misschien heeft u ook voornemens gemaakt. Om wat meer aan u zelf toe te komen en aan echte ontmoetingen. Dan is de gespreksgroep “Grond van Leven” iets voor u!

We staan stil bij de Grond van Leven die we hebben meegekregen in onze jeugd en met welke waarden we zijn opgevoed. We gaan na welke waarden we nu zelf uitdragen en wat ons kracht geeft in het leven. Tenslotte vertellen we wat onze droom is voor het samenleven met elkaar en hoe we daar zelf vorm aan geven.

In een gespreksgroep kunnen zes tot zeven mensen tegelijk meedoen. Dan is er voldoende ruimte voor een ieder om het eigen verhaal te kunnen vertellen. De nieuwe groep kan half februari starten. We gaan uit van drie bijeenkomsten. In overleg met de deelnemers kiezen we een avond uit die iedereen het beste past. Wanneer er wensen zijn voor een gespreksgroep overdag, dan is dat ook mogelijk.

U bent van harte welkom!

Aanmelden kan bij pastor Christianne Saris: pastor.saris@hpancratius.nl

Aan het eind van het jaar is het een traditie van de Stichting Matamba terug te blikken op het achterliggende jaar en vooruit te kijken naar het komende jaar 2019.

Klik hier voor de nieuwsbrief van stichting Matamba.

Wat weet ik nou over geweld tegen vrouwen?

Woensdag 28 november mocht ik deelnemen aan een forum in Comitancillo over geweld tegen vrouwen. Ik had mijn twijfels of ik wel moest deelnemen. Toch ben ik blij te zijn overgehaald.

Geen ervaring

Ik kan niet zeggen dat ik ooit te maken heb gehad met geweld vanwege mijn geslacht. Ik heb dezelfde kansen gekregen om te studeren, werd niet verplicht om dingen te doen in het huishouden die mijn broer ook niet deed en heb ook nooit het gevoel gehad anders te zijn behandeld. Maar misschien is het belangrijkste wel dat ik me nooit minder heb gevoeld omdat ik een vrouw ben. Dat is hier voor veel vrouwen anders, maar ook voor mijn eigen moeder is dat wel anders geweest. Misschien toch iets om te delen…

Op naar Comitancillo

Dus nam ik woensdagochtend om 7.00 de bus naar Comitancillo, de hoogvlakte in. Na ongeveer anderhalf uur rijden kwam ik aan bij de kleurrijke begraafplaats van het dorp, de plek waar ik uit moet stappen. Toen de eerste vrouwen kwamen, begonnen de voorbereidingen: het spannen van een zeil, het neerzetten van stoelen en het maken van een kleurrijk maya-altaar. Met de aanwezigheid van ongeveer 15 vrouwen kon het forum beginnen.

Voorbeeldvrouwen

Tijdens het forum zat ik tussen twee van zulke vrouwen uit Comitancillo, Monica en Delia. Zij weten van heel dichtbij wat geweld tegen vrouwen is. Beide vrouwen hebben zich gevormd in Movimiento de Trabajadores Campesinos, landarbeidersbeweging MTC. Beiden hebben hun vleugels uitgeslagen en helpen nu vele andere vrouwen door hun ervaringen te delen.

… want jij bent een vrouw

Mijn verhaal ging over mijn jeugd en welke verschillen ik zie met Guatemala, maar ook vertelde ik over de vrouwen die met hulp van MTC hun zelfvertrouwen hebben vergroot. In Guatemala merk ik dat er behoorlijk anders naar vrouwen wordt gekeken dan in Nederland. Er wordt meestal wel raar opgekeken dat ik, een vrouw van 32 jaar, nog geen kinderen heb, en misschien wel helemaal niet wil. En hier wordt een vrouw, meer nog dan in Nederland, gezien als het zwakke geslacht. Dat merk ik zelf in opmerkingen: ´Dat mag je niet tillen. Jij bent een vrouw.’

Minder onschuldig geweld

Voor veel vrouwen, met name in de rurale gebieden, is het minder onschuldig. Veel meisjes krijgen niet de kans om te studeren omdat ze toch gaan trouwen en kinderen krijgen. Van jongs af aan wordt veel meisjes verteld dat ze nergens goed voor zijn, behalve voor het huishouden en kinderen krijgen. Een aantal van de aanwezige vrouwen deelde ook de ervaringen met huiselijk geweld. Ik kon niet alles volgen, want ze gebruikten de lokale taal ´mam´, maar Delia deelde haar verhaal ook in het Spaans. Ze vertelde hoe ze al erg jong kinderen kreeg en dat haar man haar aan haren trok en opsloot in huis om zelf te gaan drinken. Delia heeft uiteindelijk aangifte gedaan tegen haar man en ze waren acht jaar uit elkaar. Nu zijn ze weer samen, maar er is veel veranderd. Hij heeft nu wel respect voor haar.

Het forum helpt onderwerpen bespreekbaar te maken en geeft vrouwen moed om het geweld niet langer te accepteren. Delia: ‘MTC heeft mij ontzettend geholpen om mijn zelfvertrouwen te vergroten.’

Kardinaal Eijk  hield op 27 november jl. een de lezing in de Oude Blasiuskerk in Delden voor de Oecumene. De discussie over voltooid leven (vroegtijdige levensbeëindiging) houdt de gemoederen bezig. Er is veel tegenstand, ook uit de kring van artsen. Kardinaal Eijk heeft in zijn lezing het uitgangspunt van de RK-Kerk toegelicht.

Klik hier voor het beluisteren van de lezing van kardinaal Eijk.

De volgende lezing is op woensdagavond 30 januari om 19.30 uur met pastoor Marinus v.d. Berg.
Eveneens over een waardig levenseinde…

De Ariëns Prijs wordt in 2019 voor de zesde keer uitgereikt. We vragen bij dezen uw medewerking om de uitreiking van de Ariëns Prijs 2019 tot een diaconaal feest te maken.

De Ariëns Prijs voor Diaconie is in 2003 door het Aartsbisdom Utrecht, het Ariëns-Comité en de Diocesane Kerkelijke Caritas Instelling in het leven geroepen om de diaconale inzet in het Aartsbisdom Utrecht te bemoedigen, te waarderen en hierdoor te stimuleren. De prijs draagt de naam van Alphons Ariëns, priester van ons aartsbisdom omdat hij grote betrokkenheid toonde bij de in armoede verkerende arbeidersgezinnen in Twente. Hij bracht het katholiek sociale denken tot concrete praktijk in heel Nederland. Voor winnaars is er een geldbedrag en een kunstwerk. Daarnaast krijgt ieder genomineerd initiatief een mooi aandenken. Net als in eerdere edities zal een publicatie gemaakt worden met daarin een portret van alle genomineerde activiteiten en projecten. Er is een publieksprijs. Met de publieksprijs kunt u stemmen op wat u het beste initiatief vindt. Nieuw is een ideeënprijs. Voor de ideeënprijs dient u een idee, plan of ontwerp in van een diaconaal initiatief.

Wat vragen we?
Klik hier voor meer informatie

Klik hier voor de folder

Rock Solid is alweer volop bezig in het nieuwe werkjaar 2018-2019. In september werd van start gegaan, samen met ouders, met het spel; “Ik hou van Holland”, bekend spel van de tv. Het was  een mooie strijd tussen ouders en jongeren, waarbij de jongeren hebben gewonnen. Dezelfde avond werd uitleg gegeven over het komende werkjaar. […]