Reutum en Haarle vieren 200 jaar kerk

Zondag 16 september viert de geloofsgemeenschap Reutum en Haarle het 200-jarig jubileum van de kerk. Na maanden van intensieve voorbereiding door de jubileumcommissie, de locatieraad en de pastoraatsgroep is het 16 september tijd voor een feestelijk programma. De aankondigingen, speciaal voor deze dag ontworpen door Anita Kamphuis, zijn inmiddels huis aan huis verspreid. Ook schittert op het Kuierplein al enkele weken een sfeervolle banner.

Feestelijk programma

Het feestelijke programma kent meerdere onderdelen. Uiteraard wordt gestart met een plechtige Eucharistieviering om 09.30 uur, waarin vicaris Cornelissen en het pastoresteam van de H. Pancratiusparochie voorgaan. Ook alle koren, bruidjes en de muziekvereniging St. Jozef werken hieraan mee. Tijdens de viering wordt in het Kultuurhoes een passende activiteit georganiseerd voor alle kinderen.

Na de viering is er op het kerkplein koffie en een gezellig informeel samenzijn onder het genot van een hapje en drankje. De muziekvereniging zet hierbij de juiste toon. Bij slecht weer kan worden uitgeweken naar Bays. De kinderen kunnen zich na de viering uitleven tijdens de kinderdisco bij Bays.
Oudere inwoners of diegene die in een verpleeg- of verzorgingshuis wonen en die niet op eigen gelegenheid naar de viering kunnen komen, kunnen een beroep doen op de Zonnebloem voor het vervoer voor zowel heen- als terugreis. tel. 0541 – 670464.

 

Geschiedenis

De jubileumcommissie, locatieraad en pastoraatsgroep hopen veel inwoners van Reutum en Haarle en overige genodigden te mogen begroeten op zondag 16 september. Daarbij zal er ook aandacht zijn voor de rijke geschiedenis die voorafgaat aan dit feestelijke jubileum. Deze gaat zelfs terug tot in de 8ste eeuw.

Toen zou, volgens de overlevering, Marchelm (Marcellinus) al de oudste christenkerkjes in Twente hebben gebouwd. De kerken van Oldenzaal en Ootmarsum zouden de oudste van Twente geweest. Hoe feitelijk deze informatie precies is, kan niet met zekerheid worden gesteld. Wat wel zeker is: aan het begin van de 10de eeuw is er sprake geweest van een oratorium (bedehuis) te Ootmarsum. Reutum en Haarle behoorden toen tot de parochie Ootmarsum en vormden een van de zeventien marken van het richterambt Ootmarsum, dat heel noordoost-Twente omvatte. In die periode moesten de marken hun bijdrage leveren aan de moederkerk (parochiekerk) in Ootmarsum, bijvoorbeeld bij verbouwingen. Een eigen kerk was dan ook een grote wens, waarmee men dan ontheven werd van de verplichtingen ten opzichte van het onderhoud van het kerkgebouw te Ootmarsum. Op 1 augustus 1818 werd de 1ste steen gelegd voor de nieuwe kerk. Iedereen die maar enigszins kon, hielp belangeloos mee met de bouw. Daarnaast was er financiële steun vanuit de overheid, waarbij het ontwerp, de bouw en de controle daarop de goedkeuring moest dragen van de ingenieurs van het ministerie van Waterstaat. Vandaar dat de kerken in deze periode Waterstaatskerken werden genoemd. Reeds in januari 1819 werd de 1ste Heilige Mis gelezen in de nieuwe kerk. De kerk kreeg, evenals de moederkerk in Ootmarsum, de beschermheiligen Simon & Judas. In strijd met de verwachtingen kreeg Reutum niet onmiddellijk een eigen pastoor. Pas na de dood van pastoor Jochems van Ootmarsum in 1832 werd pastoor Johannes Henricus Mollink uit Weerselo de 1ste eigen pastoor voor de parochie Reutum en Haarle (op 12 oktober 1832) en werd het hiermee een zelfstandige parochie. Ruim een eeuw later was het de toenmalige pastoor Van Benthem die zich bij het Bisdom Utrecht sterk maakte voor de bouw van een nieuwe kerk met pastorie. Hij werd met recht de bouwpastoor genoemd. De oude primitieve Waterstaatskerk voldeed al lang niet meer aan de eisen die men aan een Godshuis mocht stellen en was bovendien veel te klein. Na jaren van ‘onderhandelen’ (vanaf 1919) kwam op 25 oktober 1952 vanuit het bisdom de definitieve toezegging binnen tot aanbesteding en bouw van de huidige kerk. Er werd toen nog geen goedkeuring gegeven aan het bouwen van een nieuwe pastorie. Op 19 april 1953 werd de 1ste steen gelegd, waarna op 6 mei 1954 de consecratie van de kerk volgde door aartsbisschop mgr. Alfrink. Tien jaar later, in 1964, is alsnog de nieuwe huidige pastorie gebouwd.

Al met al een mooi stukje historie. De jubileumcommissie, locatieraad en pastoraatsgroep van Reutum en Haarle hopen van harte deze gedenkwaardige dag met elkaar, verbonden als geloofsgemeenschap, op een mooie en gezellige manier te vieren.

Geachte allen overver, thuisblijvers

Een derde nieuwsbrief van mijn kant. Binnen de eenheid wordt ook een nieuwsbrief gemaakt, maar in deze wat meer ‘eigen’ belevingen.

Er zijn al weer acht weken voorbij en over twee weken hebben we de midterm dag. Dan wordt er een balk door midden gezaagd en dan is de uitzending ‘door midden’. Een rare traditie, maar de balk mocht ik verzinnen en maken. We hebben als NSE (National Support Element) een spin als symbool, met acht verschillende taken (de poten). Dus heb ik met wat houtbewerking en hulp van de Genisten een spin gemaakt, laten verven en opgeleukt met een paar ogen en een groot web.

 

Maar er gebeurt ook wel veel. Er zijn helaas veel slachtoffers te betreuren van het Afghaanse leger en politie. De gewonden komen binnen op de Role2, dat is het ziekenhuis hier op het kamp, en dan moet iedereen meteen aan de slag, ook de militairen die wel wat meer hebben gehad aan opleiding als EHBO. Dat is soms zwaar werk voor ze. Dat bespreken we dan, wanneer het weer wat rustiger is.

Afgelopen week mochten de militairen de poort niet uit vanwege dreigingen van de Taliban. Dit had verband met de cartoonwedstrijd. Dat is vervelend, want dan kunnen de adviseurs en militairen hun werk niet doen. Dan komen ze wat vaker langs bij mij en dat is prima.

En we horen hier behoorlijk veel over aanslagen in het noorden van Afghanistan. Raar dat het relatief dichtbij is, maar op het kamp is het wel rustig. Er vliegen wel wat vaker helikopters over en de bewaking is wat meer, net als de controles. Ik mag niet met een wapen rondlopen (en dat is maar goed ook).

Afgelopen weken is mij vaak gevraagd waarom ik geen wapen heb. Mijn antwoord in een stukje ter overdenking was:

‘Neen, ik mag niet schieten, tenzij het een schietgebed betreft’. Dat is eigenlijk een oude uitdrukking. Een kort gebed dat op elk moment van de dag gedaan kan worden. Een (schiet)gebed of bidden werkt voor mij in elk geval wel. Het geeft tenminste rust en troost.

En toen ik mee mocht met een Dingo was mijn rol duidelijk en werd mij gezegd: ‘Laag blijven en ‘luchtsteun’ geven. Dan doen wij ons werk!’

Ik weet ook wel dat ik mij niet met operationele zaken dien te bemoeien, maar een offensief met schietgebeden kan best wel helpen. Dit zijn dan korte geestelijke verzuchtingen, uitroepen en smeekbedes, niet te verwarren met wat we noemen het ‘achteruit bidden’ wat ook wel ten gehore wordt gebracht als er iets aan de hand is en dit ‘achteruit bidden’ kan wel een afschrikwekkende werking hebben op de omgeving, maar ik wil het niet tot de wapens rekenen.

Schietgebeden horen er, volgens mij, wel bij. Ze zijn kort en duidelijk en met weinig woorden. Of ze verhoord worden en wanneer ze verhoord worden heeft te maken met het richten net als met andere wapens. Waarop richt jij jouw aandacht. Het schieten van schietgebeden heeft niets te maken met raken of missen van een doel, maar veelmeer op de kracht waarmee het gebed wordt afgevuurd …. Een vurig verlangen naar bescherming, kracht, moed en troost.

Verder ben ik bezig met de bezinning voor te bereiden, die ik op de vrijdagmorgen doe, en doe dat inmiddels ook voor de Amerikanen op het kamp naast het onze, dan moet je heel wat poorten door, maar ik word dan gereden!

Uiteraard blijven we ook sporten, telkens komt er weer een sport bij, maar ik doe rustig aan en blijf gewoon fietsen op de hometrainer en soms hardlopen, badminton of volleybal.

Of een ochtend slopen. Er moest een dak uit elkaar en met het juiste gereedschap lukt het zelfs mij wel. Wel een beetje verbrand in de zon, want nu nog is het tegen de 40 graden, ’s nachts koelt het af tot 25 graden. Wel wat koeler dan een paar weken geleden.

En ik heb een mooi project van een BBQ gemaakt, namelijk er een wegkapelletje van te maken. Voordat de militairen de poort uitgaan, kunnen ze een kaarsje opsteken. Ik heb een beeldje opgestuurd gekregen en nu nog een mooi dak en een kastje voor de kaarsjes. En zo gaan de dagen voorbij, met veel gesprekken, met veel ontmoetingen op soms bijzondere plaatsen.

 

 

 

Groet Aal Jean-Paul                                              Masar-e-Sharif, sept 2018

Postadres:
Aalm. Thöni, J.P.W.
V 322701
1 (NLD) RSM NSE11
NAPO 80
3509 VP Utrecht