NIEUWE POST OP MISSIE IN GUATEMALA  

Wat doet een Braziliaanse voetballer in San Marcos Guatemala?

Door Inge Kuiphuis

In mijn vrije tijd sport ik graag, maar ook ga ik af en toe kijken naar de wedstrijd van de lokale voetbalclub ¨Deportivo Marquense¨. Een van de spelers die me opviel was Matheus dos Santos Pinto. Sowieso een opvallende verschijning: als een van de weinige donkere spelers, omhoog staand rastahaar en feloranje schoenen. Hij bleek uit Rio de Janeiro te komen, waar ik ongeveer een jaar heb gewoond. Ik vroeg me af hou hij nou in San Marcos terecht is gekomen en hoe hij dat ervaart. Dus ik trok m´n stoute schoenen aan en vroeg hem om een interview.

JEUGD IN EEN FAVELA

Matheus groeide op in een familie met drie broers en een zus in een favela in Rio de Janeiro. Hij zag veel drugshandel. Zijn vader werkte op een voetbalschool en van jongs af aan is hij daar mee bezig, evenals zijn broers. Toen zijn vader overleed toen hij 13 was, bleef hij dankzij zijn sterke moeder op het rechte pad. Hij hield niet van school, maar toch heeft hij zijn middelbare school afgemaakt. Toch was hij vooral bezig met voetbal. Al verwachte hij toen niet professional te worden.

STAP NAAR EEN PROFCARRIÈRE

In zijn jeugd speelde hij futsal. Toen hij tegen Botafogo speelde, één van de vier topclubs van Rio, werd hij gevraagd bij hen te komen spelen. Hij speelde ook kort bij de andere topclub van Rio: Flamengo. Daarna ging hij naar America, de ¨vijfde¨ club in Rio. Daar stapte hij over naar veldvoetbal en vanaf 2011 is hij prof. Zijn eerste stap naar het buitenland was naar Honduras. Ze hadden een video gezien en werd gecontracteerd.

LEVEN EN VOETBAL IN SAN MARCOS

Hij speelt nu net een jaar bij ¨Deportivo Marquense¨. Er waren andere opties in El Salvador en Honduras, maar hij hoorde goede verhalen over Guatemala en dus werd dat zijn keuze. Hij heeft het naar zijn zin bij de club. San Marcos is een heel andere wereld dan Rio de Janeiro. Of hij zich niet verveelt? ¨Ja¨, zegt hij daarop lachend. Maar hij waardeert ook de rust van San Marcos en hoe de mensen met hem omgaan.

VER VAN HUIS

In Rio de Janeiro wonen zijn vrouw en twee kinderen van één en vijf jaar. Hij spreekt dagelijks met het thuisfront. Zijn dochter van vijf begrijpt al goed waarom hij er niet is. ¨Anders kan ik geen speelgoed voor je kopen.¨, legt hij haar uit. Twee keer per jaar kan hij naar een paar weekjes naar Rio de Janeiro. Zijn moeder heeft hem altijd gesteund in de stap naar het buitenland met de woorden: ik wil niets horen over gemis.

DISCRIMINATIE

Zelf ga ik dus wel eens een wedstrijd van Marquense. Als ze aan het verliezen zijn, dan vliegen de meest en minst originele scheldwoorden je om de oren. Zo ook ¨Puto negro¨ als Matheus een fout maakt. Dat betekent zoveel als zwarte hoer. Zelf hoort hij het niet, maar als hij het zou horen dan zou hij er wel wat van zeggen. Hij zegt weinig te merken van discriminatie in San Marcos.¨In het begin merkte ik wel dat mensen anders naar me keken en dat is ook een soort discriminatie.¨, voegt hij toe. ¨In Brazilie is het erger. Daar werd ik regelmatig aangehouden door de politie met mijn voetbalkleren. Dan vragen ze wat ik aan het doen ben en wat ik bij me heb. Zwarte mensen uit favela´s worden gezien als criminelen.¨

TOEKOMSTDROMEN

Hij heeft het naar zijn in San Marcos, maar zou ook graag in Mexico willen spelen, vanwege het salaris. Wat hij naar zijn carrière gaat doen weet hij nog niet: ¨misschien een eigen winkel beginnen¨.

Ter afsluiting vroeg ik hem of we hem mogen uitnodigen voor activiteiten met jongeren van landarbeidersbeweging MTC. En zolang het in z´n trainings– en speelschema past vond hij dat geen probleem. Dit artikel wordt dus misschien nog vervolgd.

Inge Kuiphuis | 17 januari 2020

Missie Guatamala: meer informatie klik hier

 

Actie Kerkbalans 2020

In de week van 20 januari zal de jaarlijkse actie Kerkbalans weer van start gaan. Dé belangrijkste inkomstenbron voor onze geloofsgemeenschappen en daarmee zeer bepalend voor de toekomst van onze kerken en het faciliteren van de benodigde pastorale zorg.

In de loop van 2019 heeft de overgang naar een nieuw automatiseringsprogramma plaatsgevonden. Helaas kan het zo zijn dat hierdoor niet alle uitnodigingen voor deelname aan de actie Kerkbalans correct verstuurd worden. Indien dit zich voordoet in uw specifieke geval dan vragen wij uw begrip hiervoor en willen wij u vragen dit door te geven via het secretariaat van uw geloofsgemeenschap. Onze welgemeende excuses voor het ongemak.

Net als voorgaande jaren zal samen met de protestantse kerk de aftrap worden gedaan. Deze zal plaatsvinden op zaterdag 18 januari om 12.00 uur in Tubbergen. Allereerst worden de klokken van de protestantse kerk geluid waarna die van de katholieke kerk volgen. Ter afsluiting is er gezamenlijke koffie in het parochiecentrum in Tubbergen. Bij deze bent u van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn.

Het jongerenpastoraat Rock Solid van de H. Pancratius parochie begint dit jaar met de organisatie van het theaterstuk ‘Onderuit’. Dit keer is het geen avond voor alleen jongeren, het is een avond voor iedereen die belangstelling heeft voor dit theaterstuk.

WIE IS DEZE THEATERGROEP?

Theatergroep ‘sTOF bestaat uit twintig jongeren tussen 12- en 20 jaar die allemaal lid zijn van het jongerenpastoraat in parochie Maria Vlucht.  De groep vindt het TOF om op te treden. En de groep wil STOF tot nadenken bieden. Het groepsproces vertaalt zich al zes jaar in een eigentijdse voorstelling o.l.v. regisseur Michel de Wal.

“ONDERUIT”

Het is de titel van de theatervoorstelling die vrijdagavond 17 januari in de kerk van Tubbergen te zien is. Het script is door de jongeren zelf geschreven en kent naast een serieuze toon ook humor en zang. Je hoort passende, nieuwe teksten op bestaande melodieën.

De basis van dit script is het scheppingsverhaal: “Op de zesde dag schiep God de mens. En de mens begon haastig te leven.” Sindsdien wil de mens vooruit, sneller, groter, beter en dat lukt niet altijd…! De theatergroep constateerde dat vooruitgang niet voor iedereen is weggelegd. Door uiteenlopende oorzaken komen mensen in armoede terecht. De ‘sTOF spelers praatten veel met elkaar, deden onderzoek en struinden het internet af. Zo begonnen ze te schrijven aan dit script.

Je kijkt naar een gemiddeld gezin. Vader, moeder, kinderen, gezellige buren en (veeleisende) familieleden en anderen. Eigenlijk niets aan de hand. Totdat er dingen gebeuren waardoor de gelukkige situatie totaal verandert en het gezin vastloopt, ‘onderuit’ gaat. Het leven van iedereen staat op zijn kop. Wat nu?  Wie helpt?

STOF TOT NADENKEN

Het stuk gaat over kinderarmoede en geeft je “sTOF”😉 tot nadenken. Na de voorstelling zullen er 2 workshops worden gegeven. Er is een workshop over “weerbaarheid” door Astrid Wesseling en een workshop over “Hoe nu verder?” door Mariska Jogems. Daarnaast zal de stichting leergeld Tubbergen aanwezig zijn voor informatie.

De voorstelling is voor iedereen toegankelijk en gratis.

AANMELDEN

Bij:  b.huitink@hpancratius.nl of m.jogems@swtd.nl  

Iets meer weten over Theatergroep ‘sTOF: www.theatergroepstof.nl

Wanneer:           17 Januari  2020

Waar:                  Pancratius kerk Tubbergen

Hoe laat:             Aanvang 19.00 uur

Voor wie:            Belangstellenden

Entree:                Vrije gift

Op vrijdagavond 10 januari 2020 vindt de vierde editie van Samen Top 2000 plaats in de Pancratiuskerk in Albergen.

Het thema van dit jaar sluit aan bij de regenbooggedachte: als ‘anders’ standaard wordt is niets meer ongewoon. Er wordt daarbij stil gestaan bij groepen in onze gemeenschap die niet begrepen worden, die als ‘anders’ worden gezien en die zich daardoor niet zichzelf kunnen of durven voelen. Dat kan bijvoorbeeld zijn vanwege seksuele geaardheid, een verslaving of handicap. Dit is ook in onze gemeenschap een heel actueel thema. Tussen 15 indrukwekkende Top 2000 liederen door, gezongen door onze parochiekoren Courage, Cantiamo, Multiple Voices, Cantabilé, Belcanto, Clavis en Nouveau, zullen bijdragen te zien zijn van mensen die met deze thema’s te maken hebben. Een mooie afwisseling dat het geheel weer tot een bijzondere avond zal maken die u niet mag missen!

Werkgroep top 2000.

Licht ons gegeven
en
licht zijn voor elkaar:
de boodschap van Kerstmis
vieren we samen.
De geboorte van nieuw leven
geeft ons nieuwe kansen.
Het onbekende van Nieuwjaar
geeft hoop met God in ons midden

Zalig Kerstmis en een Gezegend Nieuwjaar!

Pastoraal team en centraal secretariaat
H. Pancratius Parochie

Na een rijk priesterleven, dat liefst ruim 55 jaar mocht duren, overleed onze geliefde emeritus-pastor Herman Heuven op 20 november 2019, na een ziektebed maar in alle rust, op 89-jarige leeftijd.

Na zijn priesterwijding op 20 juli 1964 was hij achtereenvolgens pastor te Herwen en Aerdt, Gaanderen, Goor, Denekamp en Langeveen. Nadat hij in 2006 met emeritaat is gegaan bleef hij zijn diensten verlenen aan de verschillende locaties van de H. Pancratiusparochie  en in het woon- zorgcentrum De Eeshof in Tubbergen.

Het bij gelegenheid van de priesterwijding van pastor Herman Heuven uitgegeven herinneringsprentje wordt gesierd door het door hemzelf gekozen devies: “Heel onze geschiktheid komt van God. Hij is het , die ons bekwaam heeft gemaakt dienaars te zijn van een nieuw verbond, niet van de letter, maar van de Geest” (2 Kor. 3,5-6)

We kunnen – nu hij is overleden – met een gerust hart stellen dat pastor Herman Heuven heel zijn priesterlijke leven naar dat devies heeft gewerkt en geleefd. Hij stelde bij alles wat hij deed steeds de mens centraal. Hij stelde zich in dienst van de mensen,  was een mens onder de mensen, een mensenmens. Hij was niet iemand die als eerste de regeltjes voorop stelde, maar in de uitoefening van zijn ambt, bijzonder ook in de verkondiging,  de mensen voorhield hun leven  te leven naar “de Geest van het Verbond”. Zo leefde hij zelf en dat bracht hij ook over op de mensen  in de verschillende geloofsgemeenschappen waarin hij gedurende zijn lange priesterleven mocht werken.

Pastor Herman Heuven was iemand met een groot sociaal hart, met heel veel belangstelling en vooral zorg voor mensen in de parochies waar hij werkte, met wie hij mocht samenwerken en met wie hij zijn levensweg een tijdlang mocht delen.

Hij liet zich bij voorkeur pastor noemen, daarmee aangevend dat hij vooral herder wilde zijn, er wilde zijn voor de mensen die aan zijn pastorale zorgen waren toevertrouwd. Op die manier kon hij zijn priesterschap de vorm en inhoud geven die niet alleen volledig bij hem paste, maar waarbinnen hij ook kon meegaan met de veranderingen in de samenleving en godsdienstige beleving in de loop van zijn lange priesterleven.

Sinds zijn emeritaat in 2006 heeft pastor Heuven zich naast zijn beschikbaarheid voor de H. Pancratiusparochie, bijzonder toegelegd op het pastoraat voor ouderen, met name voor de bewoners van De Eeshof in Tubbergen waar hij – evenals in alle parochies waar hij gewerkt heeft  – op handen werd gedragen en waar hij de eretitel “onze pastoor” mocht dragen.

Dat hij nu voorgoed mag zijn opgenomen in Gods eeuwige licht, het Nieuwe Leven, waarnaar hij aan het eind van zijn leven zo zeer verlangde.

Tubbergen, 20 november 2019.

Bovenstaand In Memoriam is opgesteld door Arie Vreeswijk, vertrouwenspersoon pastor Herman Heuven

Op de Centrale Parochieavond 20 november j.l. is het nieuwe logo voor onze H. Pancratius parochie gepresenteerd. Dit beeldmerk is gecreëerd door Coen Droste van Visual Marketing in Geesteren en zal in de loop van de komende weken en maanden steeds meer zichtbaar in onze parochie.

Het was al tijden een nadrukkelijke wens van het pastorale team om een huisstijl te hebben, die gemakkelijk gebruikt kan worden op briefpapier, enveloppen, folders en andere uitgaves. Al snel bleek dat het oude vertrouwde logo moeilijk bruikbaar was voor een eigentijdse huisstijl, waarop de ontwerper een volledig nieuw logo voorstelde – dit tot blijde verrassing van zowel het parochiebestuur, pastorale team als de medewerkers van het centrale secretariaat.

In het nieuwe logo herkennen we de kleuren paars, wit en goud. Daarnaast herkennen we de “P” van Pancratius en het witte kruis, in wiens Naam wij samen kerk-zijn. De paarse kleur wordt in het kerkelijke jaar gebruikt in de Advents- en Veertigdagentijd, alsmede bij vieringen rondom afscheid; zij staat voor bezinning, inkeer en ook voor voorbereiding en verwachting. De witte kleur gebruiken we op hoogfeesten van Kerstmis en Pasen; zij staat voor zuiverheid en reinheid. De gouden kleur verwijst naar God en het goddelijke.