Dank
Ik zit nu op mijn werkkamer, op de pastorie in Tubbergen. Bijna alle dozen zijn ingepakt en morgen komt de verhuiswagen. Ik lees de vele kaartjes die ik tijdens mijn slotviering heb mogen ontvangen.. Met dankbaarheid kijk ik terug op het afscheid. Op de eucharistieviering van afgelopen zondag in Tubbergen, op al die vriendelijke woorden, van mijn collega Christianne, van Agnes, secretaris van het bestuur overige leden van het bestuur en de commissies van beheer, van vrijwilligers en vrijwilligsters en zeer zeker ook van al die parochianen. Dat doet goed, heel goed.
Tijdens mijn slotwoord heb ik kunnen zeggen dat ik vaak met vreugde in de parochie heb kunnen werken, veel geloof en hoop heb ik mogen ontmoeten. Ik ben dankbaar en ik vind het mooi dat er hier in onze parochie, vrijwilligers, bestuursleden teamgenoten, parochianen zijn geweest die aandacht voor je hadden. Mooi te weten dat er mensen zijn die aan je denken, die met je meeleven, die zo af en toe laten merken: ‘ik ben er voor je’. Wanneer ik dat besef, weet ik: ‘God is ook niet ver weg’, door alle moeilijkheden heen. Dan laat Hij toch even de zon in mijn leven opgaan. God ontmoeten, dat doe je je niet, als levend mens, maar wel af en toe sijpelt er iets door van zijn Licht, van zijn aanwezigheid. Voor mij ligt dat vaak in de ontmoeting met mijn mede mens. Die ontmoetingen, het zijn voor mij verhalen, verhalen waarin ik me het allermeest in kan verwonderen en waardoor ik me laat inspireren. Waar ik merk, mijn hart wordt geraakt, ja zelfs aangeraakt. En vreemd misschien, maar op zulke moment besef ik , dat ik even, met die ander, een onderdeeltje wordt van het grote verhaal. Dat Verhaal van God met mensen.
Afgelopen zondag was ik zeer verrast door de vele mensen die aanwezig waren tijdens mijn slotviering. Dank aan een ieder die dit afscheid ook mogelijk heeft gemaakt. Het is voor mij niet mogelijk om alle mensen persoonlijk te danken, maar mijn woorden van dank zijn gericht aan de vele mensen, die hebben gereageerd op mijn afscheid door middel van een kaartje, een vriendelijk woord, een cadeautje, en hun aanwezigheid bij de afscheidsviering. Ik was zeer zeker geraakt door al die warme en hartelijke woorden en gebaren.
Ik wens de H. Pancratiusparochie en u en al uw dierbaren, Gods zegen van harte toe. Vrede en alle goeds!
Pastoor Hans Hermens
