Beste parochianen,

Het stemmen voor de Ariëns publieksprijs is begonnen.

Deze prijs wordt uitgereikt aan één van de 31 genomineerde projecten die ten dienste staan aan het lichamelijk en/ of geestelijk welzijn van mensen. Zij doen dat uit Christelijke naastenliefde.

Van 1 juni t/m 30 september kan er op de website van de Diocesane Kerkelijke Caritas Instelling (www.dkci-utrecht.nl) gestemd worden voor de Publieksprijs. Alle 31 projecten worden daarop beschreven. De Ariënsprijs voor Diaconie en de Publieksprijs worden uitgereikt op 12 oktober in Deventer.

Stem op een van de drie projecten uit onze parochie opdat zij de publieksprijs in ontvangst mogen nemen.

ZE ZIJN HET WAARD!

1) Kearls unne mekaar
2) Oecumenisch vredeswerkgroep Kroezeboom
3) Missionair werker Inge Kuiphuis

Succes met stemmen,

Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker, H. Pancratius parochie

“Doe een stapje naar voren, en een stapje terug”

Waarschijnlijk denkt u – bij het lezen van de titel – onmiddellijk aan het carnavalsnummer van De Deurzakkers. Dat is ook zo, maar het doet mij ook herinneren aan de zogeheten Springprocessie in het Luxemburgse Echternach. Dit idyllische plaatsje vormt op de dinsdag na Pinksteren (11 juni dit jaar) het centrum van een waar geloofsfeest. In dit stadje ligt namelijk de eerste bisschop van Nederland, de heilige Willibrord, begraven. Hier stichtte hij een abdij, van waaruit hij zijn missie – de verkondiging van het geloof – gestalte kon geven. Sinds zijn overlijden in 739, krijgt deze heilige een bijzondere verering in deze stad, tot op de dag van vandaag.

Het belangrijkste onderdeel van deze bedevaart is dus de jaarlijkse Springprocessie: deelnemers uit Luxemburg, België, Duitsland, Frankrijk én Nederland zijn aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Wanneer je eenmaal hieraan mee hebt gedaan, krijg je de melodie van de mars niet meer uit je hoofd! Oorspronkelijk werd er echter op een andere manier gesprongen; tot 1947 sprong men drie stappen vooruit en twee achteruit. Dit was natuurlijk een enorme krachtsinspanning, waar je een goede conditie voor moest hebben.

Deze oorspronkelijke springwijze is wellicht ook wel eens het beeld van ons geloven en onze kerk: drie stappen vooruit en twee achteruit. Op gedenkwaardige (levens)momenten kunnen we de aanwezigheid van God en de betrokkenheid op de kerk sterk ervaren, doet het ons goed en geeft het ons vertrouwen naar de toekomst. Op andere momenten – door tegenslagen, verdriet of teleurstellingen – lijkt het ons terug te werpen, om weer van voor af aan te beginnen. We hoeven ons echter niet te laten ontmoedigen of uit het veld te laten slaan, naast ons zal er altijd iemand of Iemand (God) staan die ons bij de hand neemt (al is het contact maar zo flinterdun als door een wit zakdoekje) en verder doet gaan, als een reisgenoot.

De Springprocessie in Echternach mogen we zien in het licht van Pinksteren: het geboortefeest van de kerk. Geïnspireerd door Gods Geest, stonden destijds de leerlingen van Jezus op om met een vurig enthousiasme het geloof bij de mensen te brengen en mensen bij elkaar te brengen tot één wereldwijde kerk. Elk Pinksterfeest mogen ook wij ons – in navolging van zovele heiligen – laten inspireren door diezelfde Geest, om met dezelfde taak op tocht te gaan – soms door een stapje naar voren te doen, dan weer een stapje terug – maar altijd in vertrouwen en zonder angst.

Pastoor Casper Pikkemaat

 

Pancratiusdag 2019 

Op zondag 1 september 2019 starten we om 10.00 uur met de Pancratiusdag ons nieuwe pastorale werkjaar. Zoals voorgaande jaren, zal de viering weer plaatsvinden bij de Kroezeboom in Fleringen.

Dit jaar zal de viering in het teken staan van de Samenloop voor Hoop, het evenement dat  drie weken later plaatsvindt in Tubbergen en zoveel inzet en belangstelling kent in de gemeente. Het thema van de viering is “Geloof, hoop en liefde”. Er zijn twee sprekers uitgenodigd die vertellen wat het evenement voor hen betekent:  Henny Oude Geerdink, de voorzitter  en iemand van de eregasten. Het kinderkoor van Albergen zal samen met andere kinderkoren de zang verzorgen. Miriam Oude Wesselink zal het lied dat zij voor de Samenloop voor Hoop heeft geschreven, zingen.

We staan stil bij alle mensen die ons ontvallen zijn en die op dit moment onze steun en betrokkenheid kunnen gebruiken. Het belooft een mooie en geïnspireerde viering te worden.

U bent van harte uitgenodigd! Noteert u deze datum vast in uw agenda?

Hartelijke groeten,

Mede namens de werkgroep:

Leo Stamsnieder, Gé Kotteman, Johan Steggink, Angelique Fiselier,
Christianne Saris, pastoraal werker

Jeugdkerk sluit werkjaar af in de pastorietuin van Langeveen.

Zaterdagmiddag 18 mei kwamen 15 kinderen voor een gezellige afsluiting naar Langeveen. Bekende kinderen die we dit jaar al eerder hebben gezien bij één of meerdere activiteiten. In de dagkapel werd druk geverfd om een glazen potje mooi te versieren. Kaarsje erin en op naar de Mariakapel. Daarna lekker de tuin in. Met een heerlijk zonnetje werd het een echte wedstrijd tussen de jongens en de meisjes. Zaklopen, watersponsspel,  stellingen over het geloof met de vraag waar of niet waar, sleutel door de kleren halen en verstoppertje. Er werd gelachen, goed samengewerkt en fanatiek gestreden. Ook gaat iedereen op ontdekkingstocht over de paden, tussen de bomen door en rond de vijver. De middag werd afgesloten met een kleine buitenviering en heerlijke pannenkoeken. Iedereen ging met een volle buik en een potje met daarin een klavertje vier naar huis. Bedankt allemaal, een fijne vakantie en graag tot september!

Zo heeft de Jeugdkerk het werkjaar afgesloten, nu komt de tijd om ons voor te bereiden op het nieuwe werkjaar, wat gaan we doen. We houden u op de hoogte met een nieuw jaarprogramma.

Namens de werkgroep,

Marleen, Evelien, Ingrid, Jelline, Yvonne en Diaken Bert Huitink.

Tijdens de Vastenactie is er aandacht besteed aan het gebruik  van en de behoefte aan schoon drinkwater. Onder de noemer ‘Water verandert alles’ hebben vele parochies en scholen geld ingezameld.

Tot nu toe is er een bedrag van meer dan 1 miljoen euro opgehaald. De komende maanden zal dit bedrag nog stijgen omdat nog niet alle parochies de opbrengst van hun collectes hebben overgemaakt.

Dankzij uw inzet hebben veel mensen nu toegang tot schoon drinkwater.

Op de basisscholen Kadoes  te Albergen en Aloysius te Geesteren is de schoolmusical van Vastenactie opgevoerd. Ook deze stond in het teken van ‘Water verandert alles’ en in het belang van schoon drinkwater.  In de weken daarna haalden de leerlingen zoveel mogelijk geld op voor de diverse waterprojecten.

Vastenactie en de MOV groepen uit onze parochie danken u allen voor uw bijdrage en giften.

Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker.

 

In de afgelopen week hebben de voorzitters van alle beheercommissies in onze parochie een verklaring opgesteld, naar aanleiding van de situatie en de onrust die is ontstaan over de gelden van de parochie in z’n geheel en de locaties in het bijzonder. Lees hieronder de verklaring in z’n geheel.

Persbericht definitief namens 9 geloofsgemeenschappen H. Pancratius 11 april 2019

Deze week ontvangen alle parochianen van de H. Pancratius parochie met de nieuwe editie van Kompas óók een brochure die geschreven is n.a.v. de actuele situatie en vragen over de financiën van de parochie in het algemeen en de eigen locaties in het bijzonder. De brochure wil informatie geven over de gang van zaken rondom de fusie van onze parochie in 2010 en het huidige (financiële) beleid van het parochiebestuur. Zoals de titel van de brochure al doet vermoeden, is het van groot belang deze door te nemen. Daarom staat deze ook op onze website.

Brochure Wat elke parochiaan moet weten

Bij vragen kunt u contact opnemen met één van de leden van het parochiebestuur; gegevens vindt u onder “over ons” en vervolgens “parochiebestuur”

19 jongeren van Rock Solid met hun begeleiders zijn twee dagen op bezoek geweest in het klooster van Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo.

Lees hieronder een verslag van deze bijzondere dagen.

JONGEREN ROCK SOLID OP BEZOEK BIJ KLOOSTER

Op de ochtend van dinsdag 19 februari jl. gingen 19 jongeren en 5 begeleiders richting het klooster in Heiloo. Rond de klok van 12.00 uur kwamen we aan hij het Onze Lieve Vrouw ter Nood klooster in Heiloo aan. Niet zomaar een klooster, een Heiligdom, daar krijgen we nog uitleg over. Zuster Ezperanza, een jonge zuster uit Argentinië, begeleidt ons naar de slaapzalen die vol staat met stapelbedden, jongens naar hun zaal, meisjes naar de andere zaal. Om 13.00 uur worden wij verwacht in de refter voor de maaltijd. Voor jongeren is het spannend, samen in een klooster, hoe gaat het er hier aan toe, een refter met allemaal jonge priesterstudenten, met een rector die het gebed opent. Na de maaltijd is er het after meal spel, dat is gewoon na de meeste maaltijden, dit keer bekertjes omschieten met elastiekjes, bekertjes die stonden gestapeld als blikjes. Na dit spel begon onze kloostertoer. Na een lange autorit en na de maaltijd even energie verbruiken. Dat gebeurt door te voetballen, volleyballen en boogschieten. Wat waren de drie teams fanatiek.

We kwamen niet alleen voor sport en spel, maar ook voor het klooster met haar geschiedenis, voor het leven van de zusters. We gingen naar de jongerenzolder in het klooster, er was drinken, koffie, koekjes en Zuster Maria Vrede vertelde ons over de ontstaansgeschiedenis van dit klooster. Over een Mariabeeldje dat in de grond werd aangetroffen, met het verhaal van het schip dat op zee in nood verkeerde. Met de stem die zei: ‘als ge mij gaat eren gaat de wind keren’. Twee verhalen die bij elkaar kwamen en deze verhalen hebben deze plaats doen ontstaan om Maria te eren.

Het klooster ligt in een park, samen liepen wij naar de genadekapel, daar kregen wij het verhaal van het geloof te horen, dat werd gedaan door de prachtige muurschilderingen in de kapel. Het verhaal van Maria boodschap kwam aan de orde, het kerstverhaal en de kruisiging kwamen aan bod. Daar werd uitgebreid bij stil gestaan, opheldering van ons geloof met de verhalen uit de heilige schrift.

Ook de bron voor de genadekapel kwam aan bod. Aan het water aan de put wordt een heilzame werking toegeschreven. Door een wonder welde in de nacht van 7 op 8 december 1713 ongekend veel water op uit de tijdens de reformatie gedempte put. Daar konden we uit de put drinken. De volgende dag werd er volop water meegenomen door jongeren, voor ouders, of voor opa en oma.

Midden in het park staat Maria van Lourdes. Wij gingen in processie met licht, en samen zingend, naar haar beeld. Daar was ruimte voor onze eigen intenties. Een voorproefje op Lourdes 2020.

Toen was er even tijd voor ons zelf. Chill time noemen de jongeren dat, een woord dat niet past bij de oudere leiding zeggen jongeren, maar wel bij hun leven en bij de jongere leiding.

Het avondprogramma begint met de broodmaaltijd in de refter. Na het eten is het in het klooster samen tafels afruimen, afdrogen, tafels weer dekken. In tien minuten was dit gedaan. Toen stond het leven van de zusters centraal, wie zijn zij, wat doen ze, hoe leven ze, waarom dragen ze deze kleding. Het was ook even een vragenuurtje voor de jongeren richting de zusters, vragen waren er volop.

Wat doe je op een avond in het klooster? Film kijken, de Climb, een film met een verhaal over twee mannen, verschillend en die samen een berg moeten beklimmen, waarbij geloof in God ook aan bod kwam. Een oude film, wel met een mooie boodschap. De film eindigde rond de klok van 22.00 uur, nog even kletsen op de jongerenzolder. Om 23.00 uur moet het stil zijn en is het tijd om te gaan slapen, het was om 23.30 uur stil.

De volgende ochtend niet uitslapen, ‘Moeten wij vroeg op?’ vroegen ze. Om 08.20 uur tijd voor het ochtendgebed. De zusters hadden een superontbijt, er stonden zelfs pannenkoeken op tafel. Na het ontbijt, theedoekenspel en aansluitend richting strand om uit te waaien. Ook een opdracht: wat voor gedrag hoort er wel en niet bij ons jongerenpastoraat?

Hoe snel bezet een jongerenpastoraat een strandpaviljoen? Het strandbezoek werd afgesloten met warme chocomelk in een strandpaviljoen dat in mum van tijd vol zat met Rock Solid.

Nadat we naar het strand waren geweest hebben we samen de eucharistie gevierd in de genadekapel. Thijs en Lucas waren misdienaars, Pascalle was lectrice en ik zelf was diaken van dienst. Bijzonder om zo samen te mogen vieren. Om 13.00 uur was er de afsluitende maaltijd met een broodje kroket.

Aan het einde van de woensdagmiddag zijn de jongeren weer thuis gekomen van het kloosterbezoek in Heiloo. Samen kijken we terug op twee bijzondere dagen. Dit is wel even iets anders zei een van de jongeren, hoort er ook bij. Jongeren kijken terug op mooie dagen. De zusters werden hartelijk bedankt. Bij dezen dank ik de leiding van Rock Solid voor de begeleiding, het rijden, voor de vrije dagen die zij hebben genomen.

De boodschap die de jongeren meekregen van de zusters: houd je geloof vast, verdiep het en luister goed naar jouw hart. Daar besteden wij bij Rock Solid volop aandacht aan.

Hartelijke groeten,

namens de jongeren van Rock Solid en leiding,

Diaken Bert Huitink

Zie ook facebook

Wat weet ik nou over geweld tegen vrouwen?

Woensdag 28 november mocht ik deelnemen aan een forum in Comitancillo over geweld tegen vrouwen. Ik had mijn twijfels of ik wel moest deelnemen. Toch ben ik blij te zijn overgehaald.

Geen ervaring

Ik kan niet zeggen dat ik ooit te maken heb gehad met geweld vanwege mijn geslacht. Ik heb dezelfde kansen gekregen om te studeren, werd niet verplicht om dingen te doen in het huishouden die mijn broer ook niet deed en heb ook nooit het gevoel gehad anders te zijn behandeld. Maar misschien is het belangrijkste wel dat ik me nooit minder heb gevoeld omdat ik een vrouw ben. Dat is hier voor veel vrouwen anders, maar ook voor mijn eigen moeder is dat wel anders geweest. Misschien toch iets om te delen…

Op naar Comitancillo

Dus nam ik woensdagochtend om 7.00 de bus naar Comitancillo, de hoogvlakte in. Na ongeveer anderhalf uur rijden kwam ik aan bij de kleurrijke begraafplaats van het dorp, de plek waar ik uit moet stappen. Toen de eerste vrouwen kwamen, begonnen de voorbereidingen: het spannen van een zeil, het neerzetten van stoelen en het maken van een kleurrijk maya-altaar. Met de aanwezigheid van ongeveer 15 vrouwen kon het forum beginnen.

Voorbeeldvrouwen

Tijdens het forum zat ik tussen twee van zulke vrouwen uit Comitancillo, Monica en Delia. Zij weten van heel dichtbij wat geweld tegen vrouwen is. Beide vrouwen hebben zich gevormd in Movimiento de Trabajadores Campesinos, landarbeidersbeweging MTC. Beiden hebben hun vleugels uitgeslagen en helpen nu vele andere vrouwen door hun ervaringen te delen.

… want jij bent een vrouw

Mijn verhaal ging over mijn jeugd en welke verschillen ik zie met Guatemala, maar ook vertelde ik over de vrouwen die met hulp van MTC hun zelfvertrouwen hebben vergroot. In Guatemala merk ik dat er behoorlijk anders naar vrouwen wordt gekeken dan in Nederland. Er wordt meestal wel raar opgekeken dat ik, een vrouw van 32 jaar, nog geen kinderen heb, en misschien wel helemaal niet wil. En hier wordt een vrouw, meer nog dan in Nederland, gezien als het zwakke geslacht. Dat merk ik zelf in opmerkingen: ´Dat mag je niet tillen. Jij bent een vrouw.’

Minder onschuldig geweld

Voor veel vrouwen, met name in de rurale gebieden, is het minder onschuldig. Veel meisjes krijgen niet de kans om te studeren omdat ze toch gaan trouwen en kinderen krijgen. Van jongs af aan wordt veel meisjes verteld dat ze nergens goed voor zijn, behalve voor het huishouden en kinderen krijgen. Een aantal van de aanwezige vrouwen deelde ook de ervaringen met huiselijk geweld. Ik kon niet alles volgen, want ze gebruikten de lokale taal ´mam´, maar Delia deelde haar verhaal ook in het Spaans. Ze vertelde hoe ze al erg jong kinderen kreeg en dat haar man haar aan haren trok en opsloot in huis om zelf te gaan drinken. Delia heeft uiteindelijk aangifte gedaan tegen haar man en ze waren acht jaar uit elkaar. Nu zijn ze weer samen, maar er is veel veranderd. Hij heeft nu wel respect voor haar.

Het forum helpt onderwerpen bespreekbaar te maken en geeft vrouwen moed om het geweld niet langer te accepteren. Delia: ‘MTC heeft mij ontzettend geholpen om mijn zelfvertrouwen te vergroten.’

De Ariëns Prijs wordt in 2019 voor de zesde keer uitgereikt. We vragen bij dezen uw medewerking om de uitreiking van de Ariëns Prijs 2019 tot een diaconaal feest te maken.

De Ariëns Prijs voor Diaconie is in 2003 door het Aartsbisdom Utrecht, het Ariëns-Comité en de Diocesane Kerkelijke Caritas Instelling in het leven geroepen om de diaconale inzet in het Aartsbisdom Utrecht te bemoedigen, te waarderen en hierdoor te stimuleren. De prijs draagt de naam van Alphons Ariëns, priester van ons aartsbisdom omdat hij grote betrokkenheid toonde bij de in armoede verkerende arbeidersgezinnen in Twente. Hij bracht het katholiek sociale denken tot concrete praktijk in heel Nederland. Voor winnaars is er een geldbedrag en een kunstwerk. Daarnaast krijgt ieder genomineerd initiatief een mooi aandenken. Net als in eerdere edities zal een publicatie gemaakt worden met daarin een portret van alle genomineerde activiteiten en projecten. Er is een publieksprijs. Met de publieksprijs kunt u stemmen op wat u het beste initiatief vindt. Nieuw is een ideeënprijs. Voor de ideeënprijs dient u een idee, plan of ontwerp in van een diaconaal initiatief.

Wat vragen we?
Klik hier voor meer informatie

Klik hier voor de folder