Een paar weken geleden dachten velen nog te kunnen gaan genieten van een zomer zonder beperkingen, nu is dat wreed verstoord door de oplopende corona cijfers en het terugdraaien van een aantal versoepelingen. We liepen ook wel te hard van stapel…

Dus blijft er voor veel mensen niets anders over dan een vakantie in eigen land, net als vorig jaar. Vakantie komt van het Latijnse woord ‘vacare’ en betekent ‘vrij zijn’. Vrij van verplichtingen, van vaste patronen. Het is tijd voor een vrije bos- of bergwandeling, waarbij we niet bang hoeven te zijn om een andere weg in te slaan dan normaal. We hoeven immers niet op tijd terug te zijn. Die aaneengesloten, vrije dagen geven ook de mogelijkheid om ons méér toe te leggen op onze contacten met vrienden en gezinsleden. En hiervoor kunnen we blijven in de vertrouwde omgeving van het huis of we gaan op reis. We doen nieuwe ervaringen op in het buitenland, proeven van een andere cultuur en genieten van een ander klimaat. Allemaal, stuk voor stuk, verrijkende ervaringen die mogelijk zijn, omdat we vrij zijn van verplichtingen en zorgen.

Vacare kan ook ‘Vacare Deo’ zijn: vrij zijn voor God. Deze Latijnse spreuk staat o.a. boven de ingang van de St. Adelbertabdij (benedictijnen) in Egmond-Binnen. Omdat we vrij zijn van alle beslommeringen van het dagelijkse leven, kunnen we openstaan voor God die ons leven een bepaalde richting in kan sturen, ons kan aanvuren en sterken om nieuwe wegen in te slaan. In vrijheid kunnen we ons met ons geloof bezighouden, kunnen we werken aan ons christen-zijn. In die vrijheid kunnen we ons laten inspireren door de nieuwe ervaringen die we opdoen, onze gedachten de vrije loop laten, ze onderzoeken en komen tot nieuwe ideeën. Het is vaak in de ontspanning dat problemen kunnen worden opgelost die op momenten van stress onoplosbaar leken. Daarom is vakantie een tijd van re-creatie, herschapen worden. We zeggen wel eens: Je wordt er een heel ander mens van. De komende maanden mogen we vrij zijn, een stapje terugnemen van het dagelijkse leven en open staan voor het andere. Laten we proberen ook open te staan voor de Ander, voor wat God met ons leven wil.

Graag wens ik u – mede namens mijn collega’s van het pastorale team en parochiebestuur – een zalige en gezonde vakantieperiode toe en voeg daarbij een zegenbede van St. Patrick, de patroonheilige van Ierland:

 De Heer is voor u, om u de juiste weg te wijzen.
De Heer is achter u, om u in de armen te sluiten, om u te beschermen tegen gevaar.
De Heer is onder u, om u op te vangen wanneer u dreigt te vallen.
De Heer is in u, om u te troosten wanneer u verdriet hebt.
De Heer omgeeft u, als een beschermende muur, wanneer anderen over u vallen.
De Heer is boven u, om u te zegenen.
Zo zegene u God, vandaag, morgen, en tot in de eeuwen der eeuwen.

Pastoor Casper Pikkemaat

De zomervakantie van mijn echtgenoot en mij zit er al weer op. We kunnen terugkijken op twee fijne weken in Zeeland en in het Sauerland. We hebben genoten van de mooie natuur, van de rust en de ruimte. Daarnaast ben ik weer eens toegekomen aan het lezen van boeken. De eerste boeken van de serie “de zeven zussen” van Susan Riley hebben mij heel wat ontspannen uurtjes bezorgd.

Verhalen nemen ons mee naar een andere wereld waarin we van alles kunnen beleven en waar we nieuwe inzichten in op kunnen doen. Wij mensen vertellen elkaar ook veel verhalen. Aan onze kinderen en kleinkinderen en als volwassenen onder elkaar. Voor een goed verhaal zijn we altijd te vinden en dat blijft ons veel langer bij dan een relaas van droge feiten. Wij kunnen dan ook niet zonder verhalen. Ze geven richting en perspectief aan ons leven.

Als christenen mogen we ons dan ook gelukkig prijzen dat we de beschikking hebben over een boek dat ons hele leven met ons meegaat. Vol verhalen om samen te ontdekken en je te verwonderen. Geschreven door mensen met verschillende beroepen: leiders, koningen, schaapherders, vissers. De één schreef in de woestijn, de volgende in een paleis en weer anderen in de gevangenis of op reis. Maar allemaal mensen die door God zijn geïnspireerd en ons op het spoor willen brengen van zijn betrokkenheid en verbondenheid met ons. Het zijn wel verhalen waar je even de tijd voor mag nemen. Ze zijn niet altijd meteen te begrijpen. Maar in de verhalen zit altijd een sleutel verborgen die ons verder kan brengen in de zoektocht naar een gelukkig leven. Daarom wordt in de vieringen het verhaal altijd uitgelegd en gekoppeld naar de tijd van nu. Er zijn ook boeken te koop waarin deze verhalen uitgelegd worden, zoals de serie “Het verhaal gaat” van Nico ter Linden, of de boeken van Anselm Grün.

Dat wij regelmatig de tijd nemen voor de verhalen van dit boek der boeken en ons er door mogen laten raken. Verhalen waarin God ons tegemoet komt en ons mee wil nemen naar een leven dat ons optilt uit de dagelijkse zorgen en beslommeringen. Verhalen die ons brengen bij onze diepste kracht en wijsheid. Van harte aanbevolen!

Hartelijke groeten,

Christianne Saris, pastoraal werker.

De zomervakantie staat voor de deur en daarom een terugblik op het afgelopen werkjaar en vooruitblik op het nieuwe werkjaar van de Kinderkerk en Jeugdkerk.

Het thema van de nieuwste editie van Kompas is ‘Relatie’.

Met deze keer in gesprek met Mirjam Veldhuis-Engbers uit Geesteren over haar visuele beperking vanwege een  aangeboren oogziekte. En verder de PCI van de H. Pancratius parochie, de pastorale column, van de bestuurstafel, nieuws uit alle locaties, het rooster van de vieringen en nog veel meer.

Nieuwsgierig geworden? KLIK HIER

 

 

Afgelopen zaterdagmiddag liep ik de kerk van Vasse binnen en er was bedrijvigheid, voor in de kerk hingen de silhouetten van kinderen. Vrijwilligers en kosters waren bezig om een viering voor te bereiden. Het kinderkoor van Geesteren kwam binnen lopen. Wat gebeurd hier?

Samen komen met kinderen en gezinnen in de kerk was lang niet mogelijk, afgelopen zaterdag 26 Juni kon het weer. De kerkdeuren stonden ver open om kinderen en gezinnen welkom te heten. In een tweetal vieringen ontvingen 22 kinderen uit groep 5 en groep 6 hun 1e H. Communie.

Wij waren blij dat er weer lachende kinderen in de kerk zaten, ze waren mooi gekleed, de Fanfare stond tussen de twee vieringen door buiten te spelen, een genot om dit geheel te zien.

Het kan weer en mag weer, ondanks de Corona, de samenleving lijkt weer open te gaan, zo voelde het afgelopen weekend. Wij hopen dat de komende weken velen de drempel van de kerk durven passeren om de vieringen te bezoeken. Veel mensen durfden dat nog niet, veel van deze parochianen zullen dit samen zijn hebben gemist. Niet alleen het samen vieren werd gemist, de sociale contacten werden gemist, wel vieren, geen kopje koffie. Niet even horen hoe het gaat.

Samen vieren en bijpraten hebben wij afgelopen vrijdagavond gedaan, een Lourdes viering voor belangstellenden, voor de vele vrijwilligers, voor wie ooit in Lourdes zijn geweest en het gevoel van Lourdes voelen. Aansluitend kon iedereen op zijn of haar plaats blijven zitten en kreeg koffie en thee aangeboden. Ook dat kon weer, wel in de buitenlucht. Hoe groot de behoefte is aan sociale contacten was afgelopen vrijdag zichtbaar.

Wij nodigen u uiteraard van harte uit om vieringen te bezoeken, u bent welkom zonder dat u zich moet aanmelden, hoe fijn is dat voor de oudere parochianen. Straks na de zomervakantie gaan wij kinderen in de andere locaties voorbereiden op de 1e H. Communie en het Vormsel. Wij hebben inmiddels een inhaalslag gemaakt bij het dopen. Eind november proberen wij in het ritme van het kerkelijk leven te komen.

Hartelijke groet,

Diaken Bert Huitink

 

 

 

Ja, oranjekoorts om precies te zijn! Het Nederlands Elftal heeft met drie klinkende overwinningen de poulefase afgesloten en mag zich nu opmaken voor de achtste finales. Na eerst een wat stroef begin, staan we nu als de twaalfde man achter Oranje. En als dan uiteindelijk toch de zwaarbevochten overwinningen behaald wordt, zingen we uit volle borst André Hazes na: “met bloed, zweet en tranen”! Als je wint na inzet en strijd, bloed – zweet en tranen hebt vergoten dan is de overwinning verdiend en is er reden voor feest.

God wil ook een feest met ons vieren. Niet alleen later, als we over de grens van de dood zijn, maar ook – of juist – hier en nu. Elke keer dat we samenkomen rond de tafel met brood en wijn, vieren we dat Jezus bij ons is. Vieren we Zijn overwinning, op de dood wel te verstaan. Daar geven we wel iets andere woorden aan dan ‘bloed, zweet en tranen’, maar toch lijkt het overeenkomsten te hebben.

Bloed, dat woord horen we wel vaker in de kerk vallen. Bloed is in de Bijbel het teken van een verbond, namelijk de belofte dat God ons niet achterlaat. En het lichaam? Daarmee geven we ons leven handen en voeten. Met en door ons lichaam, kunnen wij samenleven met andere mensen, kunnen wij de dingen doen, kunnen wij ons inzetten. En als dat héél intensief is, zelfs totdat het pijn begint te doen, geeft het lichaam ons…zweet en tranen.

Bloed, zweet en tranen.

Jezus viert het Laatste Avondmaal met zijn vrienden. Hij zegt over het brood “Dit is mijn Lichaam” en over de beker met wijn “Dit is mijn Bloed”. Deze tekens van brood en wijn verwijzen naar Jezus’ levenskracht, Zijn inzet en Zijn liefde. Deze tekens van brood en wijn verwijzen naar Zijn strijd én ze verwijzen naar Zijn overwinning op de dood. Brood en wijn willen ons zeggen: met ‘bloed, zweet en tranen’ heeft Jezus de overwinning behaald, door de kracht van God.

Op zondag 11 juli staat de finale gepland. Of ons Oranje dan in de finale staat en Europees kampioen wordt, is allerminst zeker. Er is in ieder geval één kampioensfeest waarbij we ons allemaal mogen aansluiten, waar alle mensen bij mogen horen en niemand hoeft te verliezen. Dat feest vieren elke keer opnieuw, om straks te delen in de overwinning. Bij God.

Pastoor Casper Pikkemaat

Van huis en haard verdreven

Beste parochianen,

Zondag 20 juni is het wereldvluchtelingendag.

Het aantal mensen dat op de vlucht is voor oorlog, geweld en onderdrukking is het hoogste aantal ooit; 79,5 miljoen mannen, vrouwen en kinderen. Stichting Vluchteling biedt als noodhulporganisatie sinds 1976 wereldwijd hulp aan vluchtelingen en ontheemden. Vluchtelingen zijn mensen die hun eigen land zijn ontvlucht. Ontheemden zijn op de vlucht in eigen land.

Stichting Vluchteling biedt bij acute nood levensreddende noodhulp als medische zorg, onderdak, voedsel en schoon drinkwater. Maar ook bij langdurige humanitaire crises kunnen mensen op hen rekenen, bijvoorbeeld voor onderwijs en psychosociale steun ter verwerking van traumatische ervaringen.

Stichting Vluchteling steunde in 2020 ruim 920.000 vluchtelingen verdeeld over 48 hulpprojecten in 24 landen in Afrika, Midden-Oosten, Azië, Latijns-Amerika en Europa.

In de komende jaren wil Stichting Vluchteling zich onder andere richten op behandeling van chronische ziektes in crisissituaties, versterking van lokale noodhulpcapaciteit en verbetering van toegang tot crisisgebieden om zo bij te dragen aan humane opvang en toekomstperspectief voor mensen op de vlucht voor oorlog, geweld en onderdrukking.

Stichting Vluchteling organiseert gedurende het jaar door diverse events waaronder de welbekende sponsorloop: ‘De nacht van de vluchteling’. Deze wordt dit jaar voor de twaalfde keer georganiseerd. Dit keer in het weekend van zaterdag 11 op zondag 12 september 2021. In zes steden, te weten: Den Haag, Haarlem, Arnhem, Tilburg, Utrecht en Rotterdam worden onvergetelijke nachtelijke routes van 40 kilometer georganiseerd en loopt men om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor noodhulp aan vluchtelingen waar ook ter wereld.

Wilt je meer weten over: ‘Stichting Vluchteling’ of wil je je aanmelden voor ‘de nacht van de vluchteling’, of een donatie geven, ga dan naar www.vluchteling.nl

Bidden kan ook: hiervoor kun je bijvoorbeeld het onderstaande gebed bidden:

Getrouwe God,

Ik bid U voor hen die door oorlog en honger, natuur­ge­weld en geloofs­ver­vol­gingen
van huis en haard ver­dre­ven zijn.
Dat uw Geest hen mag troosten en helpen en dat zij door de hulp van velen
een nieuw thuis en een nieuwe toe­komst mogen vin­den. Amen.

Hartelijke groet, Jacqueline Meupelenberg, pastoraal werker.

We wonen in een prachtige omgeving met een schitterende natuur, waarin we mooie wandelingen kunnen maken. Samen wandelen is gezellig en brengt verbondenheid.

De Pancratius commissie organiseert op 14 juli een wandeling voor alle belangstellenden in en buiten de parochie in de omgeving van Vasse. De lengte is 5 kilometer.

We starten om 9.30 uur bij de kerk. Er is onderweg volop ruimte om met elkaar in gesprek te gaan.

Onderweg worden er enkele teksten gelezen ter inspiratie, onder anderen bij het Maria kapelletje aan de Hooidijk. Na afloop is er gelegenheid om koffie/thee te drinken op het terras van het parochiecentrum in Vasse.

Aanmelding is niet nodig en er zijn geen kosten aan verbonden.

U bent van harte uitgenodigd!

Hartelijke groeten,

De Pancratius commissie :

Anne Bossink, Marian Groothuis, Ans Schothuis, Leo Stamsnieder, Johan Steggink en pastoraal werker Christianne Saris

Beste parochianen,

Langzamerhand komt er meer ruimte in onze samenleving, de coronapandemie krijgen wij langzaam onder de knie. Velen hebben de vaccinatie ontvangen of krijgen deze nog. Binnen onze kerk en parochie komt er ruimte om weer in beweging te komen. Ik wil u in dit artikel achter de schermen laten meekijken wat dit voor onze parochie betekent. Achter de schermen zijn wij bezig om een inhaalslag te maken, sinds maart 2020 heeft er veel niet door kunnen gaan. Daarmee bedoel ik de sacramenten van doop, 1e Heilige Communie en Vormsel. Het pastorale team is samen met het centraal secretariaat en de werkgroepen begonnen met de inhaalslag. De ouders zijn weer benaderd en doopvieringen zijn gepland. Rond de 80 kinderen mogen wij nog dopen. De eerste doopvieringen zijn inmiddels geweest.  Het voelt goed om jonge ouders welkom te heten in onze kerk. De grootste klus zijn de 1e Heilige Communie en Vormselvieringen. Door de grote aantallen moeten wij geduld hebben. Wij beginnen op 26 juni in Vasse met de 1e Heilige Communie viering, doordat zijn in 2019 ook geen viering hebben gehad zijn er kinderen die nu in groep 6 zitten en de 1e HC nog moeten ontvangen. Op 26 juni gaan er 22 kinderen verdeelt over twee vieringen hun 1e HC ontvangen. Dan blijven er nog acht locaties over. In de periode van september t/m November gaan wij in deze locaties de vieringen plannen. In November staan er vier Vormselvieringen gepland.  Een puzzel om de planning rond te krijgen. Het gaat om meer dan vieringen plannen en sacramenten toedienen. Wij mogen kinderen ook voorbereiden in het ontvangen van de sacramenten. Dat hebben wij aangepast. Er is geen doopvoorbereiding, ouders schrijven een doopbrief waarin ze omschrijven waarom ze voor de doop naar de kerk komen. Kinderen voor de 1e HC worden op twee middagen voorbereid. De vormelingen worden op een zondag voorbereid. De voorbereidingen verlopen anders, dat is voor ons een pilot om ons op de toekomst te richten. Wij mogen ons richten op de toekomt met minder pastores, minder ouders die kiezen voor de sacramenten. De corona pandemie heeft ons aan het nadenken gezet. Aan het einde van dit jaar zullen wij het goed gaan evalueren.

Zo heeft u als parochianen zicht gekregen wat er achter de schermen gebeurd, waarmee wij bezig zijn en hoe wij ons voorbereiden op een druk najaar.  Mocht u vragen hebben, dan weet u ons te vinden.

Hartelijke groet,

Diaken B. Huitink

De speurtocht vindt plaats op zondagochtend 13 juni tussen 09.30 uur en 12.30 uur. We starten per gezin vanaf de Kroezeboom in Fleringen, een wandeling van ongeveer 2 km. U loopt als gezin rondom het bos van Herinckhave. U kunt zich aanmelden voor deze speurtocht via de mail van de Jeugdkerk: jeugdkerk@hpancratius.nl Wilt u in […]