Gebed aan het begin van het nieuwe werkjaar.

, , ,

Aan het begin van het nieuwe werkjaar willen we graag
een gebed met woorden van ds. Marieke Meiring met u delen:

Eeuwige God,

Aan het begin van een nieuw seizoen komen we bij U.
Wij weten niet hoe de dag van morgen eruitziet,
laat staan dat we een heel jaar vooruit kunnen kijken.
Maar wij geloven dat onze tijden in uw hand zijn.

wees mét ons,
aan het begin van een nieuwe periode
van leren, binnen en buiten de kerk.
Geef dat we kennis opdoen en wijsheid
durven omarmen.

Wees mét ons,
aan het begin van een nieuwe periode
van dienen,
laat ons ongehinderd vrij zijn om te doen
wat uw stem ons toespreekt
aan recht en respect.

Wees mét ons aan het begin
van een nieuwe tijd van vieren.
Dat we het leven begroeten,
het licht ontsteken,
verhalen delen,
dat uw woord ons mag verrassen.

Wij dragen onze gemeenschap in geloof
En liefde aan U op,
dat uw Naam hier wonen mag,
tot zegen van allen die
tot onze gemeenschap
behoren en met ons willen zijn.

Het pastoraal team

 

/door

Een nieuw begin, een nieuw geluid……

, , ,

Een nieuw begin, een nieuw geluid……

Beste mensen,

De scholen zijn weer begonnen,  de bedevaarten naar Kevelaer en naar Lourdes komen in zicht. Over een paar weken vieren we op Pancratiusdag, de start van het nieuwe pastorale werkjaar. Allemaal vertrouwde zaken,  maar er is ook iets veranderd. We hebben één pastoraal team voor de Plechelmus Parochie en de Pancratius Parochie, onder leiding van pastoor Donders. Hij word namens de aartsbisschop van Utrecht op zondag 23 augustus door vicaris Patrick Kuipers geïnstalleerd in de Plechelmus Basiliek in Oldenzaal.

Voor de parochiebesturen, het pastoraal team en het centraal secretariaat een hele uitdaging om het één en ander in goede banen te leiden. Afstemmen, overleggen en een goede communicatie zijn daarbij wezenlijk. Voor de vrijwilligers in de parochie vraagt het ook de nodige inzet en flexibiliteit. En de parochianen zullen merken dat er keuzes gemaakt moeten worden en niet alles bij het oude kan blijven. We gaan met zijn allen een nieuw avontuur aan.

Wat kan ons daarbij tot steun zijn? Ik denk aan het verhaal over het huis op de rots. Dit verhaal is gekozen voor de viering ter opening van het nieuwe schooljaar van de Aloysiusschool in Geesteren. In dit verhaal, dat Jezus zelf heeft verteld,  bouwen twee mannen een huis. De één bouwt een huis op een rots, een stevige ondergrond. De ander bouwt zijn huis op zand. De één moet veel moeite doen voordat het huis klaar is, de ander is heel snel klaar. Maar als het regent, blijkt het ene huis stevig te zijn en het andere zakt in elkaar. Jezus zegt daarbij:  “Ik ben net als die rots van die verstandige man. Als je op mij vertrouwt, zal Ik je nooit in de steek laten.” Zo mogen wij met elkaar bouwen aan het huis van God in deze wereld. Iedere dag leggen we een steen. In het omgaan met elkaar, het samenwerken, het elkaar helpen. Als we bouwen met vriendelijkheid, eerlijkheid, respect, vertrouwen, liefde en geloof, dan bouwen we op een rots.  Dan hebben we een stevige basis, grond onder de voeten. Dan weten we dat we het niet alleen hoeven doen, maar dat Hij er is, wiens naam is:  “Ik zal er zijn”. Dat deze gedachte ons kracht mag geven om de nieuwe weg in te slaan. Een goed nieuw werkjaar gewenst!

Hartelijke groet,

 

/door

Pastorpraat: Alles kent zijn tijd

Pastorpraat: Alles kent zijn tijd

“Alles kent tijd”, zoals Prediker al schrijft. In onze wereld is er een begin en ook een eind. We komen en we gaan.

Op 26 juli neem ik in Tubbergen, in de viering van 10.30 uur, afscheid van deze parochie en trek verder naar een andere parochie.
Afscheid nemen en weer ergens anders opnieuw beginnen gaat voor mij samen met een dubbel gevoel.
Je verlaat de vertrouwde mensen, de vertrouwde plek. Je hebt een band opgebouwd.  Daarbij met heel wat mensen ook lief en leed gedeeld. Dat moet je loslaten. Zo kennen ze in Frankrijk de uitdrukking (vertaald): “Afscheid nemen is ook een beetje sterven.”
Er begint voor mij ook weer een nieuwe fase, waarin je weer nieuwe mensen mag ontmoeten.
Ik ben dankbaar voor de vele ontmoetingen, voor alles wat ik hier weer heb mogen leren.

Ik wens u, ik wens al onze geloofsgemeenschappen Vrede en alle goeds en Gods zegen voor de toekomst.
Zo neem ik afscheid en ga verder, maar wel met het vertrouwen dat waar God een begin mee heeft gemaakt, voor altijd blijft.
Hoe? Dat zal verder nog ingevuld worden, maar Hij blijft met ons verbonden. Zo eindig ik met de woorden van Jezus waarmee ik hier begon en waarmee ik nu eindig: “Ik ben met u tot aan de voleinding van de wereld”.
Zo blijven we samen kerk en door Christus altijd met elkaar verbonden.

Met hartelijke groet,

Pastoor Hans Hermens

 

/door

Voorwoord Vakantietijd

Vakantietijd

In deze en de komende maanden hebben velen van ons een paar weken vakantie.

Iedereen vult die weken op een eigen manier in. De een gaat op reis, de ander blijft thuis.

Het belangrijkste van vakantie is dat we even los kunnen komen.  Los van het werk en de dagelijkse beslommeringen. Los van het moeten. Om toe te komen aan het boek dat al zo lang ligt te wachten. Om de draad op te pakken met de hobby waar al zo lang niets van gekomen is. Om lekker te kamperen. Of de reis te maken waar je al zo lang naar uitkijkt. Vakantie geeft ruimte voor nieuwe dingen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe belevenissen. Dat deze tijd ons weer vrij mag maken en veel goeds mag brengen! We willen u hierbij deze reiszegen aanreiken:

Moge God,
die erbij is als de zon opgaat en ondergaat
en als je de zee oversteekt,
onderweg je schreden richten.

Moge God,
die je nabij is als je zit en als je staat,
je met liefde omringen
en je bij de hand leiden.

Moge God,
die je wegen kent
en de plaatsen waar je uitrust
bij je zijn in je taak op aarde
het goede nieuws zijn dat je deelt
en je op de eeuwige weg leiden.

Mede namens pastoor Hermens wens ik u een fijne zomer toe!

Hartelijke groet,

Pastoraal werker Christianne Saris

 

/door

Gebed tot Maria

Moeder Maria,

Leer ons de heilige berg van het leven
in Christus te beklimmen.

Geleid ons langs Gods wegen,
in uw moederlijke voetstappen.

Wijs ons de weg van de liefde,
opdat wij altijd in liefde mogen leven.

Wijs ons de weg van de vreugde,
opdat wij anderen vreugde mogen brengen.

Wijs ons de weg van het geduld,
opdat wij iedereen met open armen mogen verwelkomen.

Wijs ons de weg van de goedheid,
opdat wij onze broeders en zusters in nood kunnen dienen.

Wijs ons de weg van de eenvoud,
opdat wij kunnen genieten van de schoonheid van de schepping.

Wijs ons de weg van de zachtmoedigheid,
opdat wij vrede kunnen brengen in de wereld.

Wijs ons de weg van de trouw,
opdat wij nooit moe worden om goed te doen.

Richt onze ogen naar de hoogte, opdat wij nooit het uiteindelijke doel
van ons leven uit het oog verliezen:
eeuwige verbondenheid met de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.

Het pastoraal team

 

/door

Pinksteren niet meer van deze tijd?

Pinksteren niet meer van deze tijd?

Laatst konden we in de krant een discussie over de vrije dagen in ons land lezen. Er werd een gedachte geopperd om tweede Pinksterdag te laten vervallen ten gunste van een andere dag in het jaar. Dit vanwege het feit dat de meeste mensen toch niet weten wat er wordt gevierd met Pinksteren. Helaas is het laatste waar. Het is heel jammer, omdat het feest troost en bemoediging kan geven, juist in onze tijd.

Pinksteren is de voltooiing van Pasen. Het is het feest van eenheid, kracht en verbondenheid. In de tijd na de dood van Jezus hadden de leerlingen zich met Maria teruggetrokken in een bovenzaal van een huis in Jeruzalem. Ze waren na de kruisiging van Jezus bang voor de mensen die hun een kwaad hart toedroegen. Maar dan worden ze opgeschrikt door een gedruis, alsof er een wind opsteekt en worden ze vervuld van de H. Geest. Hun angst verdween in moed en vertrouwen, ze konden weer opstaan en anderen tegemoet komen. Hun enthousiasme werkte aanstekelijk bij iedereen die ze aanspraken en ze konden hun geloof doorgeven.

Ook in onze tijd verliezen we wel eens de moed. Er zijn zoveel wantoestanden in de wereld, zoveel mensen die uitkijken naar een tijd van vrede en gerechtigheid. In ons land missen we soms het gemeenschapsgevoel en de spirit die nodig is om er met elkaar de schouders onder te zetten.

Maar voor een ieder die verlangt naar vrede, vriendschap en gemeenschap en zich daarvoor inzet is er hoop. Want die mag vertrouwen dat hij of zij geholpen wordt. We horen het Jezus zelf zeggen in het evangelie: “Als Gij mij Liefheeft, zult ge mijn geboden onderhouden. En Ik zal de Vader vragen en Hij zal u een andere Helper geven om voor altijd bij U te zijn”. Die Helper is Gods Geest, Gods kracht.

We kunnen Gods kracht krijgen bij uitdagingen in ons leven, die eigenlijk te zwaar zijn voor ons. Maar die wij wonderwel toch aan blijken te kunnen, door kracht aan ons gegeven.

Die H. Geest kunnen we ook ervaren als we samen zijn. In Kevelaer of Lourdes. Op Pancratiusdag of een ontmoetingsmiddag. Maar ook een middag die wordt georganiseerd door de KBO, Zonnebloem of Tubbergen verbindt.

God werkt in ons, hier en nu. In een ieder die wil vasthouden aan de waarden van verbondenheid, compassie, gerechtigheid, er zijn voor elkaar. Wie zijn leven daarvoor geeft, zal het vinden.

Dat wij mogen blijven geloven, hopen en liefhebben. De wereld heeft het nodig!

Mede namens pastoor Hermens wens ik u een Zalig Pinksteren!

Pastoraal werker Christianne Saris

 

/door