Ieder mens
is een kapitaal aan mogelijkheden.
Hij/zij heeft ogen
om het goede in anderen te zien en te waarderen.


Handen om te werken
en mee te bouwen aan een betere wereld.
Een hart
om ‘een beste vriend’ van elkaar te kunnen zijn.

 

Ieder mens bezit een waaier aan mogelijkheden,
capaciteiten allerhande
– onvermoede rijkdom aan edelmoedigheid,
begrip en liefde –
vaardigheid, kunst en vreugde.

 

Een gemeenschap van mensen
is een rijke mozaïek van ieders inbreng.
Elk steentje – kostbaar en uniek –
hoort opvallend met zijn kleur
op zijn plaats te zijn.
Valt het weg
dan is het geheel on-af of geschonden.

 

In een mensengemeenschap
brengt een ieder het zijne/hare bij.

 

Dat wij vruchtbaar mogen zijn 

als mens en als gemeenschap met elkaar. 

 

Hartelijke groet, het pastoraal team

 

CENTRAAL SECRETARIAAT H. PANCRATIUS PAROCHIE

 

Grotestraat 66, 7651 CK  Tubbergen
E-mail: info@hpancratius.nl  

Telefoon: 06-33564002

Telefonisch bereikbaar op: 

Dinsdag: 09.00 uur – 12.00 uur

Woensdag: 09.00 uur – 12.00 uur

Donderdag: 09.00 uur – 12.00 uur

 

BEGRAAFPLAATSADMINISTRATIE

 

Grotestraat 66, 7651 CK  Tubbergen
E-mail: begraafplaatsadministratie@hpancratius.nl  

Telefoon: 06-17808864

Telefonisch bereikbaar op: 

Woensdag: 09.00 uur – 13.00 uur

 

FINANCIËLE ADMINISTRATIE

 

Grotestraat 66, 7651 CK  Tubbergen
E-mail: administratie@hpancratius.nl  

 

COLOFON PASTORES

 

J.H.T.P.M. Hermens, pastoor.  

Maandag afwezig.

Grotestraat 64, 7651 CK Tubbergen

Telefoon: 0546-622196 

E-mail: pastoorhermens@hpancratius.nl

 

C.M. Saris, pastoraal werker. 

Maandagochtend, woensdag en vrijdagmiddag afwezig. 

Telefoon: 06-20428594 

E-mail: c.saris@hpancratius.nl 

God van licht en hoop,

Geef ons de moed om samen op weg te gaan,

zelfs wanneer de weg moeilijk of onzeker lijkt.

Help ons te erkennen dat we, ondanks onze verschillen,

allemaal verenigd zijn door onze doop in U,

leden van één lichaam, geroepen om U en de wereld te dienen.

Leer ons eenheid in verscheidenheid te leven,

in onze verschillen gaven te zien die u ons hebt toevertrouwd,

uw Kerk te verrijken en uw licht in de wereld te laten schijnen.

Amen. 

Wacht niet op wat er komt

maak zelf een vuur aan

dat de kilte van de tijd verdringt

Breng mensen samen 

en vertel elkaar

een klein verhaal van hoop

Lach, zing, wees mens

wek samen nieuwe geestdrift

en geef het door

het licht van het vertrouwen! 

 

Het pastoraal team wenst u een gezegend Nieuwjaar

en voor 2026 vele kleine verhalen van hoop! 

MEDEDELING kerk Vriezenveen
Een kerk is toch altijd ook een plek waar je met elkaar veel hebt gedeeld, je geloof, je emoties, je levensverhaal.
Deze kerk zo als u weet gaat aan de eredienst onttrokken worden.
Het onttrekken aan de eredienst is een heel proces.
De volgende stap in dit proces zal zijn dat de kerk liturgisch aan de eredienst wordt onttrokken, dat betekent dat er een eindviering komt. Hierna zullen er geen eucharistievieringen in het kerkgebouw zijn.
Op de vierde dinsdag van de maand zal de gebruikelijke eucharistieviering in het zaaltje doorgaan.
Natuurlijk spelen hierbij een veelheid aan gevoelens.
Het PB heeft in samenspraak met de CvB hier in Vriezenveen besloten om de laatste viering in deze kerk te houden op zaterdag 21 maart a.s. om 19.00 uur. De definitieve onttrekking geschiedt door de bisschop  d.m.v. een decreet, nadat hij de priesterraad heeft geconsulteerd. Voordat het zover is gaat er nog enige tijd overheen.

Pastoor Hans Hermens, mede namens het parochiebestuur en Commissie van Beheer Vriezenveen.



 

2025

dinsdag 23 december 09.00 uur               Eucharistieviering pastoor Hermens in het parochiezaaltje

woensdag 24 december 21.00 uur            Woord- en Communieviering    Diaken Thöni

Kerstavond                                                     m.m.v. dameskoor

 

2026

zaterdag 10 januari    19.00 uur        Eucharistieviering pastoor Hermens

dinsdag 27 januari  09.00 uur          Eucharistieviering pastoor Hermens in het parochiezaaltje

zaterdag 7 februari     19.00 uur        Eucharistieviering pastoor Hermens

dinsdag 24 februari   09.oo uur        Eucharistieviering pastoor Hermens in het parochiezaaltje

 

In memoriam Annie Bruins – Oldenhof

 

Op 5 augustus 2025 overleed onze medeparochiaan Annie- Bruins Oldenhof in de leeftijd van 89 jaar.

Annie werd als oudste kind geboren op 5 juli 1936 in Nijverdal. Ze groeide op met haar 4 broers en 2 zussen. Ze leerde Jan Bruins kennen, de liefde bloeide op en op 15 november 1958 traden ze in het huwelijk, waarna ze in Vriezenveen gingen wonen. 

Marianne en Ineke werden geboren. Naast het huishouden werkte Annie op de huishoudschool en de Vriezenhof.

Annie mocht oma worden van 6 kleinkinderen en overgrootma van 3 achterkleinkinderen. 

Haar grootste hobby was voetbal en DETO was haar club. Tot ruim in de tachtig heeft ze kantinediensten gedraaid.  En elke zaterdag stond ze langs de lijn om het 1e  elftal aan te moedigen. Bij de kleinkinderen en achterkleinkinderen was zij de grootste supporter met een zak snoep om uit te delen. Ze werd niet voor niets de ‘Oma van Deto’ genoemd.

Vreugde,  maar ook verdriet tekenden haar leven. Vooral het overlijden van haar kleinzoon Stef en schoonzoon Henk waren moeilijke tijden. En ook al was ze de oudste van de 7 kinderen, ze overleefde ze allemaal. Dat was niet gemakkelijk.

Maar zelfs na het overlijden van Jan, behield ze haar goede humeur. Het was altijd gezellig als iedereen bij elkaar was.

1 ½ maand voor haar overlijden ontstonden er problemen met haar gezondheid. Het werd vallen en opstaan, ziekenhuis in en uit.  Het werd haar te veel. Ze was tevreden, dankbaar voor het leven dat ze gehad had, het was genoeg en goed zo en ze koos er heel bewust voor te stoppen met de behandeling. Op 5 augustus sliep ze rustig in.

Na de plechtig gezongen uitvaart vanuit onze parochiekerk op 11 augustus werd ze bij Jan begraven op de R.K. begraafplaats.

 

Dat haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen de mooie momenten met haar als een kostbare herinnering mogen bewaren.

Op 4 juli jl. overleed onze mede parochiaan Sientje Roelofs op 90-jarige leeftijd.

Sientje Tassche werd geboren op 16 maart 1935 in Tubbergen als oudste in een gezin met 1 zus en 4 broers. Hier heeft ze haar jeugd doorgebracht. Ze was gewend om aan te pakken. Tijdens het werk bij Café Koebrugge ontmoette ze Bernard Roelofs. 

Ze gingen wonen aan het Oosteinde in het ouderlijk huis van Bernard, waar ze ook de zorg voor haar schoonmoeder en oom Jans op zich nam. Gerard en Dianne werden geboren. Ze werkte op de boerderij en zorgde ervoor dat het huishouden op rolletjes liep.

Na een herniaoperatie toen ze begin 40 was, bleef ze rugpijn houden. Maar ze bleef optimistisch en zeurde niet. Sientje was een bezige bij. Kleding en gordijnen naaien, sokken breien, kaarten borduren. Maar vooral het gebeuren in onze parochiekerk had haar bijzondere aandacht. Ze was een zeer actief lid van onze geloofsgemeenschap. De kerk was haar erg dierbaar. Trouw bezocht ze elke  weekend- en dinsdagochtend viering, maakte bloemstukken, was gastvrouw, maakte kaartjes en stuurde deze naar parochianen bij vreugde en verdriet, bezocht parochianen en was contactpersoon voor de uitvaart. Ze was een ster in het meedenken en advies geven, gevraagd maar ook soms ongevraagd…. Maar altijd goed bedoeld…

De familiekring werd uitgebreid met Bert en Francien. Ze mocht oma worden van 3 kleinkinderen en 1 achterkleinkind. Wat was ze trots op hen!

Sientje genoot het meest als ze allemaal samen waren: op de zondagmorgen, de weekendjes naar Drente en Friesland, en ook haar 90e verjaardag werd groots gevierd…

Lijden en verdriet zijn haar niet bespaard gebleven in het leven. Ziektes, pijn, het zeer plotseling overlijden van Bernard in 2001, het afbranden van het huis. Maar ze liet zich niet klein krijgen, telkens weer wist ze zich aan te passen, zich op te richten en dapper door te gaan. 

De laatste jaren van haar leven waren ook lastig en verdrietig: steeds meer mensen om haar heen kwamen te overlijden. Ze miste haar broer, zus en zwager enorm. Ook leverde ze in qua gezondheid. Ze bleef echter positief en vond zichzelf niet oud. Ze zocht het geluk in kleine dingen, kon erg genieten van de vogels, de tuin en de eekhoorns die om het huis liepen.

Haar gezondheid ging langzaam maar zeker achteruit. Steeds meer moest ze inleveren. Haar kaarsje doofde langzaam uit en op 4 juli – in de stilte van de vroege morgen – durfde ze los te laten. Op 9 juli werd ze na een plechtig gezongen uitvaart in haar zo geliefde parochiekerk bij Bernard op het parochiële kerkhof begraven. Dat ze moge rusten in vrede.

Haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind wensen wij moed en kracht om te leren leven met de lege plek in hun midden.

Vermelden overledenen in vieringen en media

 

Als parochie hebben we continu te maken met de cyclus van het leven. Daarbij is het een gegeven dat regelmatig parochianen overlijden. Was het in het verleden algemeen gebruikelijk dat een parochiaan via de kerk uitgevaren werd, tegenwoordig komen me verschillende varianten tegen.

 

In sommige situaties wordt nadrukkelijk gekozen voor een rol van de kerk bij een uitvaart en soms ook nadrukkelijk voor geen rol voor de kerk, met alle mogelijke varianten daar tussenin.

Een gevolg daarvan is dat soms de naam van een overledene meegenomen wordt bij de voorbede en / of vermeld wordt in het informatieblad en soms niet. We kunnen ons voorstellen dat dit onduidelijkheid met zich meebrengt. Voor meer duidelijkheid zie onderstaande toelichting.

 

De procedure is als volgt:

bij een kerkelijke uitvaart is een voorganger van de H. Pancratius parochie betrokken. De voorganger verleent zijn of haar diensten bij de uitvaartplechtigheid in de kerk, het crematorium, op de begraafplaats of een andere plek van afscheid. Automatisch wordt dan de klok geluid als boodschap dat er een parochiaan is overleden en er wordt voor de overledene een gedachteniskruisje gemaakt. De overledene wordt genoemd tijdens de voorbede in de weekendvieringen, vermeld in het informatieblad en krijgt specifieke aandacht bij de Allerzielenviering.

 

Als er geen kerkelijke uitvaart is, maar het overlijden wel via de weekwacht wordt vermeld bij de parochie door de uitvaartondernemer of de nabestaanden, dan wordt gevraagd of de klokken geluid mogen worden, een gedachteniskruisje gewenst wordt en aandacht bij de Allerzielenviering op prijs wordt gesteld. Als één van bovenstaande vragen positief beantwoord wordt door de nabestaanden, dan wordt de overledene genoemd bij de voorbede en in de locaties waar dit gebruikelijk is, vermeld in het informatieblad.

 

Als parochie gaan we niet actief op zoek naar situaties van overlijden om te vermelden. We weten namelijk niet of dat op prijs wordt gesteld en in het kader van de AVG mogen we dit ook niet doen. In alle gevallen ligt de eerste actie bij de nabestaanden zelf als publiciteit rond het overlijden gewenst is via de media van de parochie.

 

We hopen dat deze procedure meer duidelijkheid en minder misverstanden oplevert.

 

Het pastoraal team

Op 9 maart jl. overleed onze medeparochiaan Henk ter Halle in de leeftijd van  83 jaar.

 

Henk werd als jongste zoon uit een gezin van 7 kinderen geboren op 8 oktober 1941 aan de Bouwmeesterstraat 41 in Vriezenveen. Hier bracht hij zijn hele leven door en overleed er – in het bijzijn van Angela – in zijn eigen vertrouwde omgeving. Zijn werkzame leven was hij in dienst bij de Zilver-Blank in Vriezenveen, waar hij de scepter zwaaide in zijn magazijn. Het was er altijd super netjes.

 

Zijn leven lang leefde Henk samen met zijn ouders en droeg altijd zorg voor hen. Na het overlijden van zijn zwager stelde hij zijn hart en huis ook open voor zijn zus Marietje met haar kinderen. Ze hadden het goed met elkaar en deden veel samen. Het verlies van Marietje en 6 weken later zijn moeder raakte hem zeer.

 

Henk investeerde niet veel in contacten met mensen, hij wilde niet anders dan alleen zijn. Hij vond het goed, was er tevreden mee. Niet op de voorgrond maar een grote steun voor de naasten die hem nodig hadden.

 

Bij zijn parochie was hij grafdelver en lid van de tuinploeg, voor praktische hulp kon altijd op Henk een beroep worden gedaan.

 

Toen hij van zijn welverdiende pensioen kon gaan genieten, was hij altijd in één van zijn schuren aan het hobbyen of in de tuin aan het werk. Hij hield ervan dat alles netjes en keurig was. Zijn huis en zijn tuin waren zijn trots.

Elke zaterdag ging hij kaarten met zijn vrienden bij Koebrugge.

 

Zijn wereldje werd steeds kleiner, maar klagen deed Henk nooit. Hij vond het moeilijk dat al zijn broers en zussen hem waren ontvallen en dat hij als enige ter Halle nog over was.

 

Na de avondwake en uitvaart vanuit zijn kerk werd Henk bij zijn ouders te rusten gelegd. Moge Henk – samen met zijn ouders, broers en zussen – gelukkig zijn in een rust die geen einde kent.