Pinksteren niet meer van deze tijd?
Laatst konden we in de krant een discussie over de vrije dagen in ons land lezen. Er werd een gedachte geopperd om tweede Pinksterdag te laten vervallen ten gunste van een andere dag in het jaar. Dit vanwege het feit dat de meeste mensen toch niet weten wat er wordt gevierd met Pinksteren. Helaas is het laatste waar. Het is heel jammer, omdat het feest troost en bemoediging kan geven, juist in onze tijd.
Pinksteren is de voltooiing van Pasen. Het is het feest van eenheid, kracht en verbondenheid. In de tijd na de dood van Jezus hadden de leerlingen zich met Maria teruggetrokken in een bovenzaal van een huis in Jeruzalem. Ze waren na de kruisiging van Jezus bang voor de mensen die hun een kwaad hart toedroegen. Maar dan worden ze opgeschrikt door een gedruis, alsof er een wind opsteekt en worden ze vervuld van de H. Geest. Hun angst verdween in moed en vertrouwen, ze konden weer opstaan en anderen tegemoet komen. Hun enthousiasme werkte aanstekelijk bij iedereen die ze aanspraken en ze konden hun geloof doorgeven.
Ook in onze tijd verliezen we wel eens de moed. Er zijn zoveel wantoestanden in de wereld, zoveel mensen die uitkijken naar een tijd van vrede en gerechtigheid. In ons land missen we soms het gemeenschapsgevoel en de spirit die nodig is om er met elkaar de schouders onder te zetten.
Maar voor een ieder die verlangt naar vrede, vriendschap en gemeenschap en zich daarvoor inzet is er hoop. Want die mag vertrouwen dat hij of zij geholpen wordt. We horen het Jezus zelf zeggen in het evangelie: “Als Gij mij Liefheeft, zult ge mijn geboden onderhouden. En Ik zal de Vader vragen en Hij zal u een andere Helper geven om voor altijd bij U te zijn”. Die Helper is Gods Geest, Gods kracht.
We kunnen Gods kracht krijgen bij uitdagingen in ons leven, die eigenlijk te zwaar zijn voor ons. Maar die wij wonderwel toch aan blijken te kunnen, door kracht aan ons gegeven.
Die H. Geest kunnen we ook ervaren als we samen zijn. In Kevelaer of Lourdes. Op Pancratiusdag of een ontmoetingsmiddag. Maar ook een middag die wordt georganiseerd door de KBO, Zonnebloem of Tubbergen verbindt.
God werkt in ons, hier en nu. In een ieder die wil vasthouden aan de waarden van verbondenheid, compassie, gerechtigheid, er zijn voor elkaar. Wie zijn leven daarvoor geeft, zal het vinden.
Dat wij mogen blijven geloven, hopen en liefhebben. De wereld heeft het nodig!
Mede namens pastoor Hermens wens ik u een Zalig Pinksteren!
Pastoraal werker Christianne Saris
Is er dan toch nog hoop voor ons in deze samenleving, waarin velen sceptisch staan tegenover geloof en kerk, en waar je eerder moet uitleggen waarom je nog gaat, terwijl je vroeger moest uitleggen waarom je niet ging? Waar de deuren naar elkaar eerder gesloten lijken te worden dan open lijken te gaan? Waar belangrijke waarden opzij worden geschoven?
Is er nog hoop voor deze wereld, waarin zoveel lijden is door onzinnige oorlogen, machtsstrijd en slecht leiderschap?
Ja, want ieder die verlangt naar liefde en gemeenschap, en daar zich voor inzet, die is verbonden met Jezus en die zal van boven af geholpen worden om Gods weg te gaan. We horen het Jezus zelf zeggen in het evangelie:
Als Gij mij Liefheeft, zult ge mijn geboden onderhouden. En Ik zal de Vader vragen en Hij zal u een andere Helper geven om voor altijd bij U te zijn.
Die helper is Gods Geest die Maria overdekte bij de aankondiging van Jezus Geboorte door de engel Gabriel, waardoor ze kon zeggen:” mij geschiedde naar uw woord”de Geest die Jezus overkwam bij zijn doop, waardoor hij hoorde zeggen: “Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou heb ik welbehagen” en de Geest die de leerlingen ervoeren na Jezus dood, waardoor ze na een hele moeilijke tijd weer op konden staan. .
Die Geest werkt niet alleen in hen, ook in ons, vandaag de dag. Zoals de bedevaartgangster dat al aangaf: zij ging naar Lourdes, ondanks de meningen daarover van anderen, zij voelde een drang om daar te zijn. Dat paste bij haar manier van leven, waarover ze in Lourdes heeft verteld. Lourdes gaf haar kracht en ze werd bevestigd in haar geloof.
God werkt in ons, hier en nu. In u die hier aanwezig bent en Pinksteren wil vieren in de kerk, samen met uw broeders en zusters. Die ondanks de verminderde belangstelling voor ons geloof zegt: ik wil hier zijn, ik voel me verbonden met de weg die God ons wijst, ik wil vasthouden aan de waarden van onze traditie. verbondenheid, compassie, gerechtigheid, er zijn voor elkaar. En u zult dat in uw leven uitdragen, daar ben ik zeker van.
God werkt in het koor, dirigente, en pianiste die hier weer zo vroeg present zijn en zo mooi zingen. Allemaal heel verschillende mensen, maar samen als koor een eenheid. Zij kiezen heel bewust om hier met elkaar te zijn, omdat ze gedreven zijn om dat te doen, en zo dragen ze enthousiasme en bezieling uit, iets dat we hard nodig hebben in deze tijd.
God werkt in de kosters, de lectoren, het secretariaat, die altijd klaarstaan voor de goede zaak en zo ruimte geven aan een plek waar mensen kunnen herademen.
Door de Heilige Geest worden we opgenomen in het leven van God, in het mysterie van ons geloof. We krijgen kracht en vertrouwen en we durven te geven vanuit ons hart, en we durven op weg te gaan naar anderen.
En daar waar dat gebeurt, wordt de wereld met Gods liefde gekleurd, zijn licht schijnt dan op mensen, op gebeurtenissen en er ontstaat nieuw leven.
Dat wij mogen blijven geloven, hopen en liefhebben. De wereld heeft het nodig. Zalig Pinksteren!
