Eén van Geest

Eén van Geest

De jaarlijkse gebedsweek voor de eenheid van de christenen vindt plaats in de week van 18 tot en met 25 januari 2026.  Het thema is : “Eén van Geest”. Een zeer actueel thema voor deze tijd, waarin het van belang is om verenigd te zijn in geloof, hoop en liefde en te kiezen voor het goede leven dat Jezus ons heeft voorgeleefd. Op donderdagavond 22 januari wordt hiervoor gebeden in een oecumenische viering in de basiliek van Tubbergen, waarin dominee Lisette van Buuren, pastoor Hans Hermens en pastoraal werker Christianne Saris zullen voorgaan. Hierbij een gebed dat we allen thuis kunnen bidden in het kader van deze week:

God van licht en hoop,
Geef ons de moed om samen op weg te gaan,
zelfs wanneer de weg moeilijk of onzeker lijkt.
Help ons te erkennen dat we, ondanks onze verschillen,
allemaal verenigd zijn door onze doop in U,
leden van één lichaam, geroepen om U en de wereld te dienen.
Leer ons eenheid in verscheidenheid te leven,
in onze verschillen gaven te zien die u ons hebt toevertrouwd,
uw Kerk te verrijken en uw licht in de wereld te laten schijnen.
Amen.

Hartelijke groet,

Het pastoraal team

 

/door

Het licht van Kerstmis in ons

Het licht van Kerstmis in ons

Wij zijn op weg naar Kerstmis. Het feest van het licht in het donker. We versieren onze tuinen en straten met vele brandende lampjes. Wij mensen houden van het licht. Maar bereikt dit feest ook ons hart?

Het licht van de wereld wordt verduisterd door de zinloze oorlogen en de vele onschuldigen die daar het slachtoffer van zijn. Door de zorgelijke situatie waarin veel landen in het zuiden van de wereld zich bevinden. Maar ook in ons land loopt niet alles goed. De verdeeldheid in de politiek, de spanningen tussen mensen, de eenzaamheid van velen. Kunnen wij nog hoop hebben en perspectief blijven zien?

Kerstmis geeft daar het antwoord op. God schonk ons zijn Zoon om ons licht te brengen in het donker. Een kwetsbaar mensenkind dat met zijn komst de wereld op zijn kop zette. Het gaat niet om de machtigen en groten der aarde. Het gaat om gewone mensen zoals u en ik. Die zich in deze wereld soms net zo kwetsbaar voelen als dat kleine Kind.

Dit Kind weet de weg naar ons hart te vinden. Hij laat ons thuiskomen bij onszelf en elkaar. Hij doet alle wanhoop wegsmelten en laat voelen dat wij ertoe doen en dat we tot veel in staat zijn. Zijn licht brandt in vele harten. Zo denk ik aan een cliënt van Aveleijn die in de bijzondere Kerstviering van vorig jaar Maria was. Zij zat volledig in haar rol en liet stralend het kindje Jezus zien aan iedereen. En na afloop bij de koffie vroeg ze mij of ik naar één van de begeleiders wilde gaan om haar te steunen. Omdat ze een zieke zoon had. Wat bijzonder dat ze er oog voor had!

Ik denk aan mensen die ziek of eenzaam zijn in de parochie, maar altijd vriendelijk en attent zijn naar hun medemensen. Ik denk aan alle vrijwilligers in onze parochie, die in hun vrije tijd altijd klaar staan, ook al komt het niet altijd uit.
Maar die dit met overtuiging doen, omdat ze er een rijker mens van worden.

God is mens geworden in Jezus. God kan ook mens worden in ons.

Dat zijn licht mag branden in onze harten. Dat wij het licht uit mogen dragen naar elkaar. Dan zullen we voelen dat Hij met ons is. Dan wordt Hij opnieuw geboren in ons. Dat het zo moge zijn!

Mede namens pastoor Hermens wens ik u alvast een Zalig Kerstmis!

Hartelijke groet,

Pastoraal werker Christianne Saris

 

/door

Terugblik afscheid Karin Grunder

Terugblik afscheid Karin Grunder

Woensdag 19 september was de laatste werkdag van Karin Grunder als  secretaresse van het centraal secretariaat van onze parochie, in verband met haar pensioen. Uiteraard werd er op die dag niet gewerkt, maar hebben we uitgebreid afscheid van haar genomen.

Haar huidige collega’s van het secretariaat hadden op die dag  het parochiecentrum in Tubbergen uitgebreid versierd. Om half tien werd Karin, in gezelschap van haar man Marcel, haar kinderen en kleinkinderen, met groot applaus verwelkomd. Allereerst sprak pastoor Hermens haar toe en complimenteerde haar over haar geweldige inzet en het vele werk dat ze verricht had in de afgelopen 20 jaar. Op voordracht van de geloofsgemeenschap Albergen, die haar vele activiteiten in beeld heeft gebracht, heeft hij bij de bisschop voor een Willibrordpenning aangevraagd en dit werd gehonoreerd. Deze penning spelde de pastoor Karin op.

Vervolgens was de beurt aan Agnes Groothuis, secretaresse van het parochiebestuur om Karin toe te spreken.  Ze vertelde onder anderen dat Karin van kruiswoordpuzzels hield en dat ze ver was gekomen in een wedstrijd op televisie. Dat ze van schrijven hield en poëzie en daarom eindigde ze met een grappig gedicht van Annie M.G Schmidt over ouder worden. Karin ontving van het parochiebestuur en pastoraal team een olijfboom, als teken van hoop en toekomst, samen met een bos bloemen en een bon voor een etentje samen met Marcel. Vervolgens werd Karin toegezongen met een lied dat door pastoraal werker Christianne Saris was geschreven.

Daarna nam Angeline Kienhuis van het centraal secretariaat het woord en vertelde dat Karin zo verbonden was met Kompas als lid van de redactie en eindredacteur.  Zij bood Karin een nummer aan dat helemaal aan Karin was gewijd. Alle geloofsgemeenschappen hadden hierin iets geschreven voor Karin. Er stond ook een interview in met echtgenoot Marcel. Daarnaast het lied dat Karin ooit voor Pancratiusdag had geschreven en het lied dat op haar afscheid voor haar werd gezongen.

Tot onze verrassing bleek Karin zelf ook nog een woordje te willen doen. Zij beschreef dat ze van haar hobby haar beroep had gemaakt en dat ze altijd van het werk had genoten. Daarna beschreef ze hoe haar weg was verlopen in het werk voor de kerk.  Van het zingen in het jongerenkoor in Albergen naar het deelnemen aan de liturgiegroep van het koor. Van het werk voor het secretariaat in Albergen tot het werken voor het centraal secretariaat. Een interessant en boeiend verhaal.

Vervolgens was er een inloop. Mensen van de geloofsgemeenschappen en de pastores die met haar gewerkt hadden kwamen om haar te bedanken voor de fijne samenwerking en alle goeds te wensen voor de toekomst.  Het was voor alle aanwezigen een heel gezellig samenzijn en fijn om elkaar weer eens te zien.

Rond half twee werd Karin en haar gezin samen met haar collega’s en ex-collega’s van het centraal secretariaat een lunch aangeboden bij het Oale Roadhoes. Daarna dacht Karin naar huis te gaan. Maar de geloofsgemeenschap Albergen had nog wat verrassingen in petto! Zij werd opgehaald met een prachtig versierde duo fiets waarmee ze met Karin een rondje mee om de kerk fietsten en vervolgens naar Albergen gingen.

Bij het landkruis voor Albergen werd er een borreltje gedronken met mensen die daar op haar stonden te wachten. Vervolgens gingen ze naar het Hobergen waar alles versierd was en waar de vrijwilligers van Albergen haar begroetten.  Met hen was nog een gezellig samenzijn met een hapje en een drankje. Vervolgens werd Karin uitgezwaaid naar huis.

Zo hebben we met elkaar een heel mooi en gezellig afscheid voor Karin kunnen verzorgen, dat ze meer dan verdiend heeft!

We hopen dat ze samen met Marcel nog heel veel mooie jaren mag hebben en dat ze toe komt aan alles wat voor haar de moeite waard is. Het ga je goed Karin!

Parochiebestuur , centraal secretariaat en pastoraal team

 

/door

Terugblik Pancratiusdag 2025

Terugblik Pancratiusdag 2025

Op zondag 7 september 2025 is het pastorale werkjaar van onze parochie gestart met Pancratiusdag.

Traditiegetrouw bij de Kroezeboom in Fleringen. Het was een zonnige dag en er was een mooie opkomst.
De eucharistieviering stond in het teken van het thema van het Heilig Jaar: “Pelgrims van Hoop”.
Het koor Cantabilé uit Mariaparochie zong met gastzangers uit andere dorpen hele mooie toepasselijke liederen.
Het slotlied was de hymne van het jubeljaar en werd met alle aanwezigen gezongen.
De voorbeden werden verzorgd door lectoren uit de negen geloofsgemeenschappen van onze parochie.
Agnes Groothuis uit Geesteren stelde zichzelf voor als nieuwe secretaris van het parochiebestuur.
Zij vertelde wat haar geloof en hoop was.
Elly Slimmers, lid van de parochiële werkgroep Ontmoeting en Inspiratie die deze dag mede had georganiseerd, las een tekst ter bezinning op het einde van de viering.
De pastoor bedankte tenslotte alle mensen die zich voor deze viering hadden ingezet.
Daarna was er koffie, thee en krentenwegge en kon er met elkaar worden bijgepraat.
Alle aanwezigen waren dankbaar voor de mooie ochtend en de goede start van het nieuwe pastorale werkjaar.

Het pastoraal team

Klik hier voor een foto-impressie van de Pancratiusdag
Klik hier om de Pancratiusdag viering terug te zien

 

/door

Woorden van dank van diaken Bert Huitink

Woorden van dank van diaken Bert Huitink

Beste mensen,

Donderdag 10 april jl. heb ik afscheid van mijn werk als pastor/diaken genomen. Afscheid nemen doe ik met pijn in mijn hart, ik had nog graag door willen gaan met mijn werk. Ruim twee jaar geleden heb ik de handdoek in de ring moeten gooien. Mijn lichaam en hoofd hebben mij in de steek gelaten.

20 jaar pastoraat zitten erop, vanaf eind 2015 heb ik in de Pancratius parochie gewerkt. Ik heb hier mogen werken met fijne collega’s en met veel vrijwilligers. Samen hebben we veel werk verzet, vooral voor de kinderkerk,  jeugdkerk  en Rock Solid. Mijn visie was altijd: aansluiting zoeken bij de samenleving, vooral bij de gezinnen, bij de kinderen en jongeren. Dat was haalbaar met veel mensen die mij ondersteunden en veel werk uit handen namen.

Pastoraat was voor mij ook het luisterende oor zijn:  tijd nemen en maken voor medemensen. Ik heb mogen luisteren naar verhalen uit het leven van mensen. De ene keer met een lach, dan weer met een traan. De ene keer was dat thuis aan de keukentafel of op straat, de andere keer in het mooie Lourdes. De vele ontmoetingen hebben mij als mens rijk gemaakt.

In het pastoraat was ik een ruim denkende pastor, ik zat soms op de grens wat wel of niet kon zoals: Samen Top2000, met de kinderen speurtochten lopen, ander soortige vieringen, vormselvoorbereiding op de kop gooien. Het geloof bleef centraal staan, hoe kan het geloof uitdagend blijven. Daar ging ik voor, samen met collega’s en vrijwilligers die daarin meegingen.

Ik mocht afscheid nemen zoals ik in het pastoraat heb gestaan, nog eenmaal Samen Top2000 beleven. Graag wil ik de parochie bedanken voor deze avond, dank aan de koren Cantabilé, Courage, Multiple Voices en Cantiamo voor de prachtig gekozen liederen. Dank aan de mensen die de organisatie op zich hebben genomen. Woorden die zijn uitgesproken, het waren hartverwarmende woorden, dank voor de vele kaartjes met woorden van waardering.

Nogmaals iedereen bedankt voor het vertrouwen in mij als pastor en voor de mooie samenwerking. Het gaat u allen goed, blijf het luisterende oor voor elkaar.

Goad goan.

Hartelijke groeten,

Bert Huitink

 

/door

Even voorstellen

Per 1 november a.s. ben ik door onze aartsbisschop benoemd tot de nieuwe pastoor van de H. Pancratius parochie. Begin november zal ik zeer waarschijnlijk gaan verhuizen van Twello naar Tubbergen en ga dan wonen op de pastorie. Op 15 november a.s.. om 19.00 uur zal de installatieviering in de basiliek te Tubbergen plaatsvinden.

Ik ben Hans Hermens, geboren op 4 december 1965 te ’s-Hertogenbosch en opgegroeid te Vught. In 2005 ben ik door Kardinaal Simonis gewijd tot priester en vervolgens door hem gezonden naar het parochieverband Twente west. Ik kwam te wonen in Vroomshoop.

Daar heb ik drie jaar met veel plezier gewerkt als priester. In 2008 kwam ik terecht in de Betuwe, tussen Arnhem en Nijmegen, en werd pastoor van de St. Benedictusparochie. In 2013 vertrok ik naar Salland en werd pastoor van de Emmanuelparochie. In 2018 werd ik pastoor van twee parochies de H.H. Franciscus- en Claraparochie, Twello en omgeving en de Emmausparochie, Apeldoorn. Vorig jaar gefuseerd tot de St Franciscusparochie. Nu moet ook ik hier weer afscheid nemen en dan merk ik dat ik ook hier weer gehecht ben geraakt aan vrijwilligers en parochianen. En bij een afscheid merk ik ook dat dit gehecht zijn, wederzijds is.
Ik ben nu zeventien jaar priester. Voor mij speelde de roeping voor het priesterschap al vroeg, vanaf mijn achtste jaar. Maar toen ik ouder werd, kreeg ik steeds meer negatieve reacties op deze keuze. En zeker in de pubertijd is het moeilijk, misschien wel onmogelijk om hier aan vast te houden. In Nijmegen heb ik de lerarenopleiding gedaan en ben wiskundeleraar geworden, en kwam op een grote scholengemeenschap in Culemborg te werken. In deze acht jaren waarin ik leraar was genoot ik van het omgaan met de vele leerlingen. Vooral de interactie en het begeleiden van deze leerlingen trok mij zeer aan. Maar toch bleef ik mij ook aangetrokken voelen door de stem van de Roepende. Ik was 30 toen ik begon aan mij theologieopleiding aan de Katholieke Universiteit te Utrecht en besloot pas na vijf jaar studie, mijn baan als wiskundeleraar op te zeggen en me aan te melden bij het Ariënskonvikt, de toenmalige priesteropleiding voor het aartsbisdom. Om tot deze keuze te komen is een strijd aan voorafgegaan die hoort bij een persoonlijke groei, in geloof en persoon. Achteraf, een deel van mijn levensweg overziend mag ik mij toch geleid weten.
Ik werk nu negentien jaar met veel vreugde in het pastoraat. Ik voel me bevoorrecht om mensen vanuit een gelovig perspectief nabij te mogen zijn, op momenten van vreugde en verdriet. Een ontmoeting van mens tot mens kan mij echt verwonderen, elk mens draagt een verhaal met zich mee en dat is de moeite waard om naar te luisteren. In elk mens ontmoeten we ook een glimpje van Gods aanwezigheid. Wij allen zijn immers naar Zijn beeld en gelijkenis geschapen.
Als pastoor krijg ik naast pastorale taken ook te maken met bestuurlijke taken, als pastoor ben je immers ook voorzitter van het parochiebestuur, zo schrijft het kerkrecht dit ook voor. Ik spreek de hoop uit, vele goede contacten te mogen hebben met het pastorale team, parochiebestuur, de vele vrijwilligers en vrijwilligsters, en met alle parochianen uit de Pancratius parochie. Ik besef maar al goed dat ik als pastor, pastoor, het nooit alleen kan, en veel van jullie kan leren. Zo heb ik ook jullie hulp en inspiratie nodig. En ik bid God om zijn zegen en steun voor het werk in onze Pancratius parochie. Ik zie met vertrouwen de toekomst tegemoet en kijk uit naar het ontmoeten van nieuwe mensen in de geloofsgemeenschappen. Werken als pastor, ik vind het heel mooi werk.

Hartelijke groet, pastoor Hans Hermens

/door

Verslag Synodale proces

Welkom op de pagina voor het Synodale Proces 2021-2023!

Uitkomsten raadpleging voor de synode voor een synodale kerk 2021-2023

Vanaf Pinksteren staat het diocesane verslag van de raadpleging voor de Bisschoppensynode op de website van het Aartsbisdom Utrecht.

Hierin staat vermeld wat er in het Aartsbisdom Utrecht is gebeurd, met wie er is gesproken en wat daarvan de uitkomsten zijn in de context van de synode 2021-2023 ‘Voor een Synodale Kerk: communio, participatio, missio’.

De uitkomsten van de diocesane fase van de synode zullen worden verwerkt in een nationale synthese die in de zomer naar het Algemeen Secretariaat van de Bisschoppensynode in Rome wordt gestuurd.

De uitkomsten van de raadpleging in onze parochie zijn verwerkt in het diocesane verslag dat u hieronder kunt lezen.

Verslag diocesane fase synodaal proces Aartsbisdom Utrecht
/door

Vragen en antwoorden informatie- bijeenkomsten

, ,

In de maanden september, oktober, november hebben informatieavonden plaatsgevonden in alle geloofsgemeenschappen van de H. Pancratius parochie, n.a.v. het bericht van de voorgenomen sluiting van zes van de negen kerken. Naast een toelichting op deze berichtgeving (welke in de komende weken uitgegeven zal gaan worden), hebben parochianen ook de gelegenheid gekregen om vragen te stellen. Deze zijn – voor zover mogelijk en voor zover onze kennis reikt – beantwoord.

Ondertussen heeft het parochiebestuur de meest relevante vragen en antwoorden gebundeld; deze vindt u onderaan dit bericht. Mochten er nog vragen en/of opmerkingen zijn, schroom dan niet om deze te stellen aan de leden van het pastoraal team en parochiebestuur.

Vragen en Antwoorden Informatieavonden V1.0

 

/door

Verklaring beheercommissies H. Pancratius parochie

In de afgelopen week hebben de voorzitters van alle beheercommissies in onze parochie een verklaring opgesteld, naar aanleiding van de situatie en de onrust die is ontstaan over de gelden van de parochie in z’n geheel en de locaties in het bijzonder. Lees hieronder de verklaring in z’n geheel.

Persbericht definitief namens 9 geloofsgemeenschappen H. Pancratius 11 april 2019
/door