Archief voor categorie: Vriezenveen

In memoriam Annie Bruins – Oldenhof

 

Op 5 augustus 2025 overleed onze medeparochiaan Annie- Bruins Oldenhof in de leeftijd van 89 jaar.

Annie werd als oudste kind geboren op 5 juli 1936 in Nijverdal. Ze groeide op met haar 4 broers en 2 zussen. Ze leerde Jan Bruins kennen, de liefde bloeide op en op 15 november 1958 traden ze in het huwelijk, waarna ze in Vriezenveen gingen wonen. 

Marianne en Ineke werden geboren. Naast het huishouden werkte Annie op de huishoudschool en de Vriezenhof.

Annie mocht oma worden van 6 kleinkinderen en overgrootma van 3 achterkleinkinderen. 

Haar grootste hobby was voetbal en DETO was haar club. Tot ruim in de tachtig heeft ze kantinediensten gedraaid.  En elke zaterdag stond ze langs de lijn om het 1e  elftal aan te moedigen. Bij de kleinkinderen en achterkleinkinderen was zij de grootste supporter met een zak snoep om uit te delen. Ze werd niet voor niets de ‘Oma van Deto’ genoemd.

Vreugde,  maar ook verdriet tekenden haar leven. Vooral het overlijden van haar kleinzoon Stef en schoonzoon Henk waren moeilijke tijden. En ook al was ze de oudste van de 7 kinderen, ze overleefde ze allemaal. Dat was niet gemakkelijk.

Maar zelfs na het overlijden van Jan, behield ze haar goede humeur. Het was altijd gezellig als iedereen bij elkaar was.

1 ½ maand voor haar overlijden ontstonden er problemen met haar gezondheid. Het werd vallen en opstaan, ziekenhuis in en uit.  Het werd haar te veel. Ze was tevreden, dankbaar voor het leven dat ze gehad had, het was genoeg en goed zo en ze koos er heel bewust voor te stoppen met de behandeling. Op 5 augustus sliep ze rustig in.

Na de plechtig gezongen uitvaart vanuit onze parochiekerk op 11 augustus werd ze bij Jan begraven op de R.K. begraafplaats.

 

Dat haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen de mooie momenten met haar als een kostbare herinnering mogen bewaren.

Vermelden overledenen in vieringen en media

 

Als parochie hebben we continu te maken met de cyclus van het leven. Daarbij is het een gegeven dat regelmatig parochianen overlijden. Was het in het verleden algemeen gebruikelijk dat een parochiaan via de kerk uitgevaren werd, tegenwoordig komen me verschillende varianten tegen.

 

In sommige situaties wordt nadrukkelijk gekozen voor een rol van de kerk bij een uitvaart en soms ook nadrukkelijk voor geen rol voor de kerk, met alle mogelijke varianten daar tussenin.

Een gevolg daarvan is dat soms de naam van een overledene meegenomen wordt bij de voorbede en / of vermeld wordt in het informatieblad en soms niet. We kunnen ons voorstellen dat dit onduidelijkheid met zich meebrengt. Voor meer duidelijkheid zie onderstaande toelichting.

 

De procedure is als volgt:

bij een kerkelijke uitvaart is een voorganger van de H. Pancratius parochie betrokken. De voorganger verleent zijn of haar diensten bij de uitvaartplechtigheid in de kerk, het crematorium, op de begraafplaats of een andere plek van afscheid. Automatisch wordt dan de klok geluid als boodschap dat er een parochiaan is overleden en er wordt voor de overledene een gedachteniskruisje gemaakt. De overledene wordt genoemd tijdens de voorbede in de weekendvieringen, vermeld in het informatieblad en krijgt specifieke aandacht bij de Allerzielenviering.

 

Als er geen kerkelijke uitvaart is, maar het overlijden wel via de weekwacht wordt vermeld bij de parochie door de uitvaartondernemer of de nabestaanden, dan wordt gevraagd of de klokken geluid mogen worden, een gedachteniskruisje gewenst wordt en aandacht bij de Allerzielenviering op prijs wordt gesteld. Als één van bovenstaande vragen positief beantwoord wordt door de nabestaanden, dan wordt de overledene genoemd bij de voorbede en in de locaties waar dit gebruikelijk is, vermeld in het informatieblad.

 

Als parochie gaan we niet actief op zoek naar situaties van overlijden om te vermelden. We weten namelijk niet of dat op prijs wordt gesteld en in het kader van de AVG mogen we dit ook niet doen. In alle gevallen ligt de eerste actie bij de nabestaanden zelf als publiciteit rond het overlijden gewenst is via de media van de parochie.

 

We hopen dat deze procedure meer duidelijkheid en minder misverstanden oplevert.

 

Het pastoraal team

In Memoriam Johan Sterenbosch

Op 11 februari  jl. overleed onze medeparochiaan Johan Sterenbosch in de leeftijd van 84 jaar.

Johan werd  geboren op 19 april 1940 op een kleine boerderij in Hoonhorst als oudste zoon in een gezin met 6 kinderen. Hij is niet in weelde opgegroeid en moest op jonge leeftijd meewerken op de boerderij. Johan was mede daardoor tevreden met de kleine dingen in het leven. Op 15-jarige leeftijd ging hij al uit huis om te werken als boerenknecht. Enkele jaren later kocht  Johan zelf ook een trekker met platte wagen voor transport van spanten en melkbussen. In 1976 ging het melktransport van melkbussen naar de tankauto en kocht hij een vrachtauto om RMO transport te gaan doen. Dit heeft hij tot zijn pensioen gedaan.

 

Johan trouwde in 1979 met Toos, die enkele jaren daarvoor weduwe was geworden. Toos had toen al 3 kinderen.  Johan was handig en creatief, wat zijn ogen zagen konden zijn handen maken. Met ijzer en het lasapparaat maakte hij in de jaren enorm veel creaties.

 

Samen met Toos zorgde hij er altijd voor dat de tuin en het erf er strak bij lagen. Hij hield niet van pracht en praal, sober was goed genoeg. Wanneer hij niet werkte, was hij graag thuis. Johan was zeer behulpzaam en heeft vooral bij zijn kinderen enorm veel geholpen bij bouwwerkzaamheden.

 

Johan was een gelovig man. Samen met Toos trouw bezoeker bij elk weekend-  en de dinsdagmorgenvieringen.

 

De laatste jaren ging zijn gezondheid  achteruit en in 2024 liet zijn geheugen hem erg in de steek. Daarom is hij eind januari 2025 naar het Wedervoort in Wierden gegaan. Het was voor een zeer korte periode, hij kreeg nauwelijks tijd om te wennen.

3 februari werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Eerst knapte hij nog op, maar kreeg een longontsteking en het RS virus. 10 februari was de trouwdag met Toos, ze hebben de 46 jaar nog vol gemaakt. Op 11 februari is Johan rustig ingeslapen.

De wereld is een heel goed persoon armer, hij zal gemist worden…..

 

Tijdens een drukbezochte avondwake op 15 februari namen velen afscheid van Johan. Op maandag vond de uitvaart plaats in onze parochiekerk en werd hij op het kerkhof in Wierden begraven.

 

Wij wensen Toos, zijn kinderen en kleinkinderen kracht en moed voor de toekomst.

Op 10 december jl. overleed onze medeparochiaan Anne van Opzeeland op

87-jarige  leeftijd.

 

Als je leven niet meer gaat zoals gehoopt,

Als veel je wordt ontnomen,

Als je moet toelaten dat een ander je verzorgt,

Als het leven niet meer jouw leven is,

Dan komt de tijd dat het einde goed is.

 

Anne werd geboren op  29 december 1936 in Leeuwarden. Hier heeft hij als oudste samen met 1 zus  en 4 broers zijn jeugd doorgebracht. Hij zong in het jongenskoor en was midienaar, ook in de gevangenis in Leeuwarden. Het gezin verhuisde naar Sneek waar hij Truus ontmoette. Na hun huwelijk gingen ze wonen in Leeuwarden. Hier werden Marinus en Ellen geboren. Anne werkte in de woninginrichting, eerst in Leeuwarden, later in Drachten. Na een reorganisatie werd de stap naar Vriezenveen gemaakt. Helaas werd hij na een forse hernia op 45-jarige leeftijd gedwongen te stoppen met zijn werk.

 

Anne ging niet bij de pakken neer zitten maar zag het als een kans om vrijwilligerswerk in het pastoraat – waar zijn hart vol van was – op te pakken. Hij ging cursussen volgen om de geloofsgemeenschap op en uit te bouwen. Anne hield van een kerk die haar blik op de toekomst richt, een open kerk met deelname van vrijwilligers van allerlei soort, een plek voor jong en oud. Hij heeft veel betekend voor de geloofsgemeenschap van Vriezenveen en stak er onvermoeibaar en onophoudelijk al zijn energie in. Avondwaken, voorgaan in vieringen, De Bel, rondbrengen van de Communie.  Schreef zelfs t.g.v. het 200-jarig bestaan van de geloofsgemeenschap Vriezenveen  ‘Een beeld van een parochie’ 1797-1997.  Hij had een heel eigen kijk op kerk zijn.

 

De laatste jaren moest hij steeds meer aan gezondheid inleveren, maar hij klaagde nooit. Was dankbaar voor de zorg die hij van Truus en mensen rondom hem ontving. Uiteindelijk is hij in het ziekenhuis met Truus aan zijn zijde, rustig ingeslapen. Na een afscheidsviering in het crematorium in Almelo vond op 10 december de  crematie plaats.

 

Dat hij moge rusten in vrede. Dat er over de grens van het aardse leven nieuwe toekomst voor hem is, waar hij  ontvangen wordt  in Gods licht en liefde.

 

Truus, zijn kinderen en kleinkinderen wensen we sterkte om te leren leven met